ΚΙΒΩΤΟΣ

...Ταξιδεύοντας στο χρόνο, με φίλους που δεν πρόλαβαν να "μεγαλώσουν"... Και όλο ταξιδεύουμε μαζί, αναζητώντας το Νησί της Ελευθερίας των Ανθρώπων...




Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2016

Επαναστάτης πάει να πει, να μην ακολουθείς το κοπάδι, ξεπουλώντας τη δική σου βούληση. Να μη σκύβεις το κεφάλι σε κανέναν εξουσιαστή και ....



Κάνε γρήγορα..... Μη χαζεύεις.....

Τα όμορφα πράγματα στη ζωή, κρατούν όσο και η βροχή, ανάμεσα στα δάχτυλά σου....

Το θέμα είναι να μην ξεχαστείς και δεν απλώσεις την κατάλληλη ώρα τη χούφτα σου...




Δεν είναι τόσο πεζή η καθημερινότητα, όσο την παριστάνουν μερικοί.

Φτάνει μια λεπτομέρεια, για να μετατραπεί σε γιορτή.

Ένα λουλούδι στο κομοδίνο.

Ένα κερί στο τραπέζι.

Ένα χαμόγελο πλατύ.

Δε φταίει η καθημερινότητα.Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα.




Το πιο σοφό πράγμα που έμαθα είναι αυτή η κεντημένη φράση στις παλιές μπάντες... "Και αυτό θα περάσει"....Και, γύρω γύρω, πουλιά και λουλούδια...

Εκείνοι οι κοφτεροί βράχοι, στη άκρη του γυαλού... Εκείνοι μου 'μαθαν πώς ν' αγναντεύω την ελπίδα....




Μην κλείνεις να σε χαρώ, την πόρτα της καρδιάς σου....

Μουσαφίρης είναι κι η χαρά κι αν τη βρει κλειστή, θα φύγει...

Δε χάθηκε ο ήλιος. Στο σκούρο σύννεφο κρύφτηκε. Περίμενε λίγο.

Τη σοφία της ψυχής την αποκτάς με τον πόνο.




Είναι τόσο μικρή η ζωή!

Ούτε τον εαυτό σου δεν προφταίνεις να γνωρίσεις. Ούτε ακόμα να χορτάσεις αυτή τη γλυκιά προσμονή για όλα αυτά, που έτσι κι αλλιώς το ξέρεις πως δε θα 'ρθουν.

Ίσως αυτοί που χαιρετούν το Μάη μ' ένα στεφάνι από αγριολούλουδα... Ίσως αυτοί που τρέχουν στις ακροποταμιές ν' ακούσουν τ' αηδόνια... Ίσως αυτοί, που θυμούνται πάντα το άρωμα της γιασεμιάς...

Ίσως αυτοί αλλάξουν κάποτε τον κόσμο... Ίσως.....




Ζήσε τη ζωή σου ελεύθερα.

Κι όταν τσακίζεσαι, να 'χεις το θάρρος και να λες, με γεια μου με χαρά μου...!!!!!

Φτου κι από την αρχή. Όχι κακομοιριές και κλαψούρες.




Οι φόβοι και οι ανασφάλεις μοιάζουν πολύ με τα σκυλιά. Αν καταλάβουν πως τρέμεις, σου χυμούν. Αν δείξεις αδιαφορία, χοροπηδούν τύρω σου, κάνουν χαρούλες και απομακρύνονται κουνώντας την ουρά τους.

Χρειάστηκαν τόσα χρόνια να περπατήσω στη βροχή, για να καταλάβω επιτέλους, πως πάντα πίσω από τα μαύρα σύννεφα, κρύβεται ένας ήλιος λαμπερός.




Κράτησε μια μικρή πλατεία μέσα στην ψυχή σου, που θα κάθεσαι μόνο εσύ και τα πουλιά.




Άκου, φίλε μου, αν δε χτυπούσανε τα κύματα εκείνους τους βράχους στ' ακροθαλάσσι, δε θα καμάρωνες τώρα το σχήμα τους!




Επαναστάτης πάει να πει, να μην ακολουθείς το κοπάδι, ξεπουλώντας τη δική σου βούληση. Να μη σκύβεις το κεφάλι σε κανέναν εξουσιαστή και προπαντός στον πιο άγριο, τον πιο ύπουλο, τον εξουσιαστή που κρύβεις μέσα σου....

ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ....

https://skepseissofwn.blogspot.gr/2016/10/blog-post_68.html?spref=fb

Δεν υπάρχουν σχόλια: