ΚΙΒΩΤΟΣ

...Ταξιδεύοντας στο χρόνο, με φίλους που δεν πρόλαβαν να "μεγαλώσουν"... Και όλο ταξιδεύουμε μαζί, αναζητώντας το Νησί της Ελευθερίας των Ανθρώπων...




Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

Η γνήσια κρητική ντομάτα από τους σπόρους του "Πελίτι" - Μια υπόθεση ζωής για μας και τα παιδιά μας!

ΚΡΗΤΙΚΗ ΝΤΟΜΑΤΑ ΑΠΟ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΣΠΟΡΟΥΣ ΣΤΙΣ ΒΑΣΙΛΕΙΕΣ

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ


"Λίγο νερό, καθόλου λίπασμα. Μόνο λίγη κοπριά, αν έχεις. Και από κει και πέρα, η ντόπια ντομάτα μπορεί να αργήσει λίγο, αλλά θα σε "αποζημιώσει" για τον κόπο και την υπομονή σου", ήταν τα λόγια της γεωπόνου και συνεργάτιδας του "Πελίτι" στην Κρήτη Στέλλας Χατζηγεωργίου, ένα βράδυ στα τέλη του Μάη, όταν μου έδινε σπόρους και φυτά Κρητικής ντομάτας και άλλων ντόπιων ποικιλιών.
Τα φυτά ήταν από το χωράφι του Πύργου Μονοφατσίου όπου ο δήμος Αρχανών - Αστερουσίων το έχει παραχωρήσει δωρεάν στην εναλλακτική κοινότητα "Πελίτι", για τις ανάγκες της καλλιέργειας ντόπιων ποικιλιών με σκοπό την αναπαραγωγή σπόρων και τη δωρεάν διακίνηση τους στους ανθρώπους που έχουν επιλέξει να αντιστέκονται στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων, ακολουθώντας δρόμο... "Φυτεύω σπόρους, παίρνω φυτά, φυτεύω τα φυτά, παίρνω τα αγνά προϊόντα τους και ξανακρατάω σπόρους για την επόμενη χρονιά, δίνοντας σε όσους δεν έχουν"...

Στάδια ζωής  

Το "Πελίτι" δεν προσφέρει φυτά. Αλλά επειδή ήταν αργά για να κάνω σπορά, η Στέλλα Χατζηγεωργίου μου έδωσε αρκετά φυτά, που όμως ήταν σε κακό χάλι, επειδή ήταν από τα τελευταία της οργάνωσης για τις ανάγκες της μητρικής φυτείας. 
Φύτεψα τα φυτά στον κήπο μου στις Βασιλειές. Εφάρμοσα αυτό που μου είπε η γεωπόνος. "Λίγο νερό, καθόλου λίπασμα. Μόνο κοπριά αν έχεις". 
Και μετά από περίπου ένα μήνα, δείτε την εικόνα των πρώην κιτρινισμένων και αδύναμων φυτών της ντόπιας, Κρητικής ντοματιάς...


Από κει και μετά, έπρεπε να δω ποιες ήταν οι πρώτες ντομάτες του φυτού. Και αυτές να κρατήσω ως σπορικές. Δηλαδή, να τις αφήσω πάνω στο φυτό, να ωριμάσουν όσο περισσότερο γίνεται και μετά να ακολουθήσω συγκεκριμένα βήματα για τη συλλογή των σπόρων. 
Και βέβαια, πρώτα κράτησα την "πρώτη των πρώτων" ντομάτα, αυτή που εμφανίστηκε πρώτη από όλες τις ντομάτες σε όλα τα φυτά. 
Και ήταν η παρακάτω. 

                            

Επόμενο στάδιο. Αμέσως μόλις διαπίστωσα την πλήρη ωρίμανση των πρώτων ντοματών, τις πήρα, τις έκοψα την κάθε μία σε δύο οριζόντια μέρη και στη συνέχεια τις έστυψα σε ένα βαθύ δοχείο.


Το μίγμα των στημένων ντοματών, μαζί με φλούδια, ζουμί και σπόρια, αποθηκεύεται εντός του δοχείου για τρεις με τέσσερις μέρες. Στο διάστημα αυτό, αναπτύσσονται μύκητες, σχηματίζεται ένα στρώμα μούχλας, που προσδίδει στους σπόρους ανθεκτικότητα σε ασθένειες.


Αμέσως μετά από αυτό το αποτέλεσμα, παίρνουμε όλο το μίγμα, το βάζουμε σε σουρωτήρι, διαχωρίζουμε τους σπόρους από το υπόλοιπο σώμα της ντομάτας και απλώνουμε τους σπόρους σε σκιερό μέρος για να στεγνώσουν και να αποθηκευτούν.


Αφού περάσουν τρεις με τέσσερις μέρες, ενώ σε τακτά χρονικά διαστήματα αραιώνουμε και αλλάζουμε όψη στους σπόρους για να στεγνώσουν γρηγορότερα και καλύτερα, τους αποθηκεύουμε σε χάρτινα φακελάκια, γράφουμε πάνω σε αυτά τη χρονιά που κάναμε όλη αυτή τη διαδικασία και τοποθετούμε τα φακελάκια σε αεροστεγώς κλεισμένα δοχεία.
Τα δοχεία αυτά, τα τοποθετούμε κατά προτίμηση στο χώρο του υπογείου, αφού οι σπόροι θέλουν όσο γίνεται περιβάλλον χωρίς υγρασία αλλά και με χαμηλές θερμοκρασίες.


Ένας τρόπος για να διαπιστώσουμε αν οι σπόροι θα μας δώσουν καρπό όταν θα τους καλλιεργήσουμε, είναι να τους βάλουμε σε ένα ποτήρι με νερό πριν ολοκληρώσουμε το στέγνωμα. Όσοι επιπλέουν, δεν είναι καρπεροί. Όσοι πάνε στον πάτο, είναι οι σωστοί σπόροι τους οποίους και θα επιλέξουμε. 
Του χρόνου θα σας ενημερώσω για τα αποτελέσματα της σποράς με τους συγκεκριμένους σπόρους. Η απεξάρτηση μας από τα υβρίδια των πολυεθνικών, είναι μια υπόθεση που έχει σχέση με την επιβίωση μας και την επιβίωση των παιδιών μας. 

KIVOTOSBLOG


3 σχόλια:

χάρης χαρωνίτης είπε...

κύριε χριστόφορε μπράβο σου, εξαιρετικό το ΄΄ζωντανό΄΄ ρεπορτάζ σου!!
και οπατέρας μου καλά να είναι στο χωριό κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα και με μεγάλη επιτυχία
!!

Χριστόφορος Παπαδάκης είπε...

Ευχαριστώ κύριε Χάρη. Όλη η ουσία της επιβίωσης μας ως λαός, βρίσκεται στην αυτονομία μας να μπορούμε να διατηρούμε τις δικές μας ποικιλίες και να τις αναπαράγουμε. Ως γνωστών τα υβρίδια, εκτός των άλλων, έχουν και το μειονέκτημα ότι δεν μπορείς να κρατήσεις σπόρο γιατί δεν θα σου ξαναδώσει καρπό...για ευνόητους λόγους σκλαβιάς της χώρας μας και απόλυτης εξάρτησης της διατροφής μας από τις πολυεθνικές!!!

Ανώνυμος είπε...

μπορω καπου να βρω σποροφυτα αυτης της ποικιλιας να φυτεψω και να διατηρησω σπορους?
Ευχαριστω Μάρκος.