Μια φορά κι έναν καιρό η Κρήτη έβγαζε τα πάντα!

Το 1981 ο γεωπόνος Νίκος Μαυράκης βρήκε με τον διορισμό του στην Ιεράπετρα, μια Κρήτη που έβγαζε σχεδόν τα πάντα και ήταν αυτάρκης στα περισσότερα αγαθά της φυτικής και ζωικής παραγωγής. Και όταν αποχαιρέτησε με την εκπνοή του 2014 τους συνεργάτες και την υπηρεσία του βγαίνοντας στη σύνταξη, άφησε πίσω του μία εντελώς διαφορετική κατάσταση. Ένα νησί που αν σταματήσει να εισάγει, θα πεινάσει, καθώς στηρίζει τη διατροφή του αποκλειστικά, σχεδόν, στις εισαγωγές των προϊόντων, για να καλύψει τις ανάγκες του πληθυσμού του. Σήμερα, ο πρώην διευθυντής της Διεύθυνσης Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Περιφέρειας Κρήτης, ξεδιπλώνει στην εφημερίδα μας τις σκέψεις και τις προτάσεις του, για το "αύριο" της αγροτικής οικονομίας, αλλά ταυτόχρονα καταθέτει εμπειρίες και στοιχεία που δείχνουν τον βαθμό μείωσης της κρητικής παραγωγής, από τη δεκαετία του '80 μέχρι σήμερα!

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Θυμάται εποχές και καταθέτει τις απόψεις του

«Άλλες εποχές» θυμάται ο κ. Μαυράκης αναφερόμενος στην πρώτη του εμπειρία όταν ως νεοδιόριστος τότε γεωπόνος, παρουσιάστηκε στην Ιεράπετρα για να αναλάβει υπηρεσία. «Τότε καταρχήν είχαμε έναν τεράστιο όγκο παραγωγής προϊόντων. Όχι ότι τότε δεν υπήρχαν προβλήματα. Και τότε υπήρχαν. Αλλά είχαμε παραγωγούς. Είχαμε την έρευνα. Θυμάμαι ότι γινόταν συνέλευση γεωπόνων στο Ηράκλειο και μαζεύονταν 500 άτομα. Τότε διαφοροποιήθηκαν οι πολιτικές, υπήρξε και τότε μια περίοδος έντονη πολιτικά, καλή όμως, γιατί υπήρχε εποικοδομητικός διάλογος και ανταλλάσσαμε απόψεις. Αλλά πέρα απ' αυτό, υπήρχε βοήθεια στον κόσμο», λέει ο γνωστός γεωπόνος, που πλέον απολαμβάνει τα χρόνια της συνταξιοδότησης του, μετά από 34 χρόνια δουλειάς στη Δημόσια Διοίκηση. Μάλιστα, ο κ. Μαυράκης υπενθυμίζει ακόμα, ότι την περίοδο που ο ίδιος διορίστηκε, στην Ελλάδα το 25 με 30% του κόσμου ασχολούνταν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. «Εμείς εδώ στην Κρήτη είχαμε αυτάρκεια σε όλα τα προϊόντα. Εντάξει δεν είχαμε αραβόσιτο ας πούμε και σιτηρά, αλλά στα κρέατα τουλάχιστον και σε άλλα βασικά προϊόντα δεν υπήρχε τόση μεγάλη απόκλιση μεταξύ της παραγωγής και της ζήτησης».
Και μάλιστα, ήταν τα πρώτα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση. Δηλαδή, είχε προηγηθεί η Χούντα και μία επταετής διακυβέρνηση της χώρας από τη ΝΔ, αφήνοντας πίσω τους μία Ελλάδα και μία Κρήτη με πολλά άλλα προβλήματα, όχι όμως με το πρόβλημα της διατροφικής εξάρτησης...

Καμία σχέση

Ο μέχρι πρότινος διευθυντής της Διεύθυνσης Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Περιφέρειας Κρήτης Νίκος Μαυράκης, κάνει λόγο για τεράστιες μειώσεις στις παραγωγές των βασικότερων προϊόντων, με τα αμπελουργικά προϊόντα να είναι τα μεγαλύτερα θύματα αυτών των καταστάσεων. «Για παράδειγμα», λέει, «σταφίδα δεν βγαίνει σχεδόν καθόλου ή βγαίνουν ελάχιστες ποσότητες. Η αμπελουργία γενικότερα έχει υποστεί τη σημαντικότερη ζημιά απ' όλη αυτή την ιστορία. Παραγωγή δεν υπάρχει. Όταν τη δεκαετία του '80 η μέση παραγωγή σταφίδας δεν έπεφτε κάτω από τους 70.000 τόνους και σήμερα δεν ξεπερνάει τους 2-3 χιλιάδες τόνους, καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλες είναι οι μειώσεις. Τη δεκαετία του '80 όταν εγώ πρωτοδιορίστηκα στην Ιεράπετρα είχαμε μια εξαγωγική δραστηριότητα στα αγγούρια, η οποία έφτανε τους 25 χιλιάδες τόνους. Τώρα οι εξαγωγές είναι πολύ χαμηλότερα. Βέβαια έχει αναπροσαρμοστεί η δομή των εξαγωγών, διώχνουν ντομάτες, πιπεριές κ.λπ. Αλλά και πάλι».
Ένα άλλο από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, σύμφωνα με το Νίκο Μαυράκη, αποτελεί το παράδειγμα των επιτραπέζιων σταφυλιών και κυρίως της παραδοσιακής και άλλοτε χρυσοφόρας ποικιλίας ροζακί. «Η περιοχή των Πεζών. Η περιοχή της Ροδιάς, το Γενί Γκαβέ κ. α. είχαν τεράστιες εκτάσεις με ροζακί σταφύλι που στη συνέχεια μέσα στη δεκαετία του '90 εκριζώθηκαν». Το ροζακί αντικαταστάθηκε κυρίως με ελαιόδεντρα.

Για τη σταφίδα, ο Νίκος Μαυράκης θυμάται ότι από το 1985 μέχρι το 1989 η Κρήτη παρήγαγε τις μεγαλύτερες ποσότητες. «Μετά τον κανονισμό, που ψηφίστηκε το 1990 και προέβλεπε την καθιέρωση της στρεμματικής ενίσχυσης, άρχισε η κατρακύλα».
Να υπενθυμίσουμε άλλωστε ότι η αλλαγή του κανονισμού ήταν εκείνη που ξεσήκωσε τους αμπελουργούς της Κρήτης τον Σεπτέμβριο του 1991 επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, που οδήγησε στο κάψιμο του κτιρίου της Νομαρχίας Ηρακλείου. Μέχρι τότε έβγαιναν πολύ μεγάλες ποσότητες σταφίδας, γιατί ήταν και το κίνητρο καλό, αφού η επιδότηση δινόταν κατά κιλό προϊόντος. «Το μεγάλο κακό ήταν ότι δεν έγιναν από τότε ριζικές αλλαγές στον τομέα του προϊόντος. Και ο κόσμος ενδιαφερόταν από ένα σημείο και μετά, μόνο με το πως να πάρει χρήματα. Θυμάστε τότε με τις εγκαταλείψεις, θυμάστε με τη στρεμματική ενίσχυση στη συνέχεια κ.λπ. ενώ είχε προηγηθεί και η φυλλοξήρα και η αναμπέλωση. Δεν δόθηκε η βαρύτητα που έπρεπε στον τομέα της οργάνωσης της παραγωγής».
Στο σημείο αυτό, ο Νίκος Μαυράκης λέει ακόμα, ότι την περίοδο εκείνη υπήρχαν ενισχύσεις και στους τομείς της έρευνας αλλά και της βελτίωσης της ποιότητας, αυτές οι ενισχύσεις δεν αξιοποιήθηκαν στον βαθμό που θα έπρεπε. «Θα μπορούσαμε σε κάποιες περιοχές να ακολουθήσουμε τη "νάτιουραλ σταφίδα". Να κάνουμε τρυγητό δυο φορές. Να ανεβάσουμε την ποιότητα μας. Μονάχα βασιστήκαμε στην παλιά λογική της σταφίδας».

Λάδι

Αλλά και στο ελαιόλαδο, ο κ. Μαυράκης λέει πως «ενώ βασιζόμαστε σε αυτό, εξακολουθούμε να είμαστε στην ίδια κατηγορία. Να μην κάνουμε βήματα. Δίνονται χρήματα για την προβολή. Για την παραγωγή δεν δίνεται τίποτα».

Σε ότι αφορά την κτηνοτροφία, ο κ. Μαυράκης υποστηρίζει πως «ούτε στον τομέα αυτό γίνεται δουλειά, διότι ο κόσμος είναι εγκλωβισμένος στη λογική των επιδοτήσεων. Ενώ υπάρχει δυνατότητα εξέλιξης της κτηνοτροφίας, σε συνδυασμό με τη διατήρηση του περιβάλλοντος, την αξιοποίηση των ορεινών μας όγκων κ. λπ οι πληθυσμοί που εμφανίζονται είναι πάρα πολύ μεγάλοι. Η δυνατότητα βόσκησης των ορεινών όγκων είναι πάρα πολύ χαμηλή. Στο μεταξύ, δεν εφαρμόζουμε μεθόδους ούτε γενετικής βελτίωσης, ούτε οργάνωσης της παραγωγής και απλά μετράμε κεφάλια στα ζώα»...


ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΛΛΑΓΕΣ
Τρεις οι βασικοί πυλώνες

Ο Νίκος Μαυράκης για τον γεωργικό τομέα, προτείνει στη νέα κυβέρνηση: Οι επιδοτήσεις που αφορούν στις άμεσες ενισχύσεις θα πρέπει να μείνουν στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Το κομμάτι της ανάπτυξης πρέπει να περάσει όλο στις περιφέρειες. Και ένας τρίτος πυλώνας θα πρέπει να είναι η γεωργική έρευνα. «Αλλά αυτοί οι τρεις πυλώνες θα πρέπει να συνεργάζονται. Και βέβαια να υπάρξουν προσλήψεις για να υποστηριχτούν με το αναγκαίο προσωπικό».

Αναφερόμενος στην πολύτιμη εμπειρία του, ο κ. Μαυράκης μας λέει: «Εγώ όταν ανέλαβα, σε κάθε υπηρεσία υπήρχαν τα γραφεία εφαρμογών. Υπήρχε μια λογική. Να ενημερώνουν τον παραγωγό. Αυτή λοιπόν όλη η ενημέρωση δεν υπάρχει πλέον. Οι γεωπόνοι που υπάρχουν είναι λιγοστοί. Ασχολείται με θέματα αγροτικά μεν αλλά όχι με θέματα ενημέρωσης και καθοδήγησης των παραγωγών. Πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος ώστε ο παραγωγός μας να έχει έναν σύμβουλο. Δεν μπορεί να μένει στην τύχη του»...
(Στη "Ν.Κρήτη" σήμερα).

BINTEO-1 "ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΑΤΙΑ" - ΚΡΗΤΗ ΤV (ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2015)

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μια επισκευή...για κλάματα...στον σπασμένο αγωγό της ΔΕΥΑΗ

Ο πολύπαθος ποταμός...

 ΕΡΕΥΝΑ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Απέτυχε, τελικά, η ΔΕΥΑΗ, να αποκαταστήσει τον αγωγό λίγα μέτρα από τις εγκαταστάσεις της, που υποτίθεται ότι από την περασμένη εβδομάδα είχε επισκευάσει, οδηγώντας τα λύματα μέσω άλλων σωλήνων στον Βιολογικό Καθαρισμό. Και αυτό σημαίνει ότι...από το βράδυ της 13ης Ιανουαρίου που καταστράφηκε ο Βιολογικός λόγω της πλημμύρας, τα λύματα των δυτικών περιοχών του Ηρακλείου που οδηγούνταν στις εγκαταστάσεις της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Ηρακλείου, σε όλο αυτό το διάστημα συνεχίζουν ακατάπαυστα και επί 24ώρου βάσης και πέφτουν ανεπεξέργαστα στον Δρακουλιάρη και τον Γιόφυρο, με κατάληξη τη θάλασσα. Όσο για το "έργο αποκατάστασης της βλάβης", όπως αποκαλύπτει η "Ν.Κρήτη" σήμερα, είναι...για γέλια και για κλάματα!

Μία μικρή σωλήνα μέσα στον μεγάλο αγωγό. Και μία άλλη σωλήνα στο φρεάτιο που υπάρχει παραπάνω. Αυτή είναι η "αποκατάσταση". Γιατί όλα τα υπόλοιπα λύματα, που είναι και οι μεγαλύτερες ποσότητες, πέφτουν κανονικά μέσα στον ποταμό, με τους γείτονες και τους επιχειρηματίες της ευρύτερης περιοχής, να "τραβούν τα μαλλιά τους" και να κρατούν τις μύτες τους.

Απίστευτη προχειρότητα

Ο φωτογραφικός φακός της "Ν.Κρήτης" μέσα από τις λήψεις που έκανε χθες γύρω στη 1.30 το μεσημέρι, είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας αυτής της απίστευτης προχειρότητας, που έχει προκαλέσει την αντίδραση των κατοίκων και των επιχειρηματιών της ευρύτερης περιοχής, οι οποίοι ανησυχούν για την ίδια τους την υγεία.

Όπως δείχνουμε στο φωτορεπορτάζ, υπάρχει μία πράσινη σωλήνα των 5 περίπου ιντσών που έχει συνδεθεί με το φρεάτιο που βρίσκεται αμέσως μετά τη γέφυρα με κατεύθυνση προς τη Φοινικιά. Το φρεάτιο βρίσκεται εκεί για να συγκεντρώνει μέσα τα λύματα ενώ τα διοχετεύει σε έναν άλλο, μεγάλο αγωγό που πρέπει να είναι τουλάχιστον 30 ιντσών. Αυτός ο μεγάλος αγωγός είναι που έχει σπάσει και έτσι ρίχνει τα απόβλητα στο ποτάμι.

Η πράσινη σωλήνα τραβάει μηχανικά απ΄το φρεάτιο

 Ακολουθώντας, λοιπόν την πράσινη σωλήνα, που προφανώς, απορροφάει μία ποσότητα λυμάτων με τη βοήθεια "βατράχου", βλέπουμε ότι κάτω από τη γέφυρα "συναντάται" με μία άλλη σωλήνα επίσης πέντε το πολύ ιντσών, που έχει η μία της άκρη μπει μέσα στον μεγάλο αγωγό των 30 και πλέον ιντσών (!) για να παίρνει με φυσική ροή όσα λύματα πέφτουν εντός του μεγάλου αγωγού, από το φρεάτιο που βρίσκεται από πάνω, με υψόμετρο τέτοιο που δίνει στα λύματα μεγάλη ορμή!
Έτσι τόσο η πράσινη όσο και η άλλη σωλήνα, είναι εκείνες που χρησιμοποιήθηκαν για να οδηγήσουν μόλις ένα μικρό μέρος των λυμάτων στις εγκαταστάσεις του Βιολογικού. Δηλαδή, 5 και 5...μόλις 10 ίντσες, χρησιμοποιήθηκαν για να οδηγήσουν τα λύματα 30 τουλάχιστον ιντσών, στον Βιολογικό Καθαρισμό. Έτσι όλα τα ανεπεξέργαστα λύματα που δεν μπορούν να πάρουν, χύνονται στο ποτάμι και μεταφέρονται στον Γιόφυρο και από κει στο θαλάσσιο περιβάλλον, με τα όποια προβλήματα που μπορεί να προκαλέσουν σε βάρος του οικοσυστήματος, του υδροφόρου ορίζοντα και γενικότερα της δημόσιας υγείας.

Η πράσινη συν η κόκκινη συνολικά 10 ιντσών...

Και όλα αυτά επί των ημερών του νέου προέδρου της ΔΕΥΑΗ Νίκου Φακουρέλλη, που έχει και την πολιτική ευθύνη για τον τρόπο εκτέλεσης των έργων αυτών και με εργαζόμενους που καθημερινά δίνουν μάχες, αλλά για την κάθε τους παρέμβαση, εκτελούν άνωθεν εντολές.

Σχόλια επιστημόνων

"Τέτοια προβλήματα δεν θεραπεύονται με μικρομαστορέματα. Χρειάζεται μεγαλύτερη υπευθυνότητα και σοβαρότητα από τον φορέα διαχείρισης των αστικών λυμάτων ενός τόσο μεγάλου παράκτιου αστικού κέντρου όπως είναι το Ηράκλειο", σχολιάζει εκφράζοντας οργή και αγανάκτηση ο εκπρόσωπος της Οικολογικής Παρέμβασης Ηρακλείου Αριστείδης Παπαδάκης. Για την επικινδυνότητα αυτών των λυμάτων, ο κ. Παπαδάκης λέει: "Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα ανεπεξέργαστα αστικά λύματα που περιέχουν χλώριο, φωσφορικές ενώσεις και λίπη είναι βλαβερά για τους υδρόβιους οργανισμούς και γενικά για τα θαλάσσια οικοσυστήματα. Εκτός αυτού στον κόλπο του Ηρακλείου καταλήγουν πολλές παράνομες αποχετεύσεις μέσα και από τους αγωγούς ομβρίων, ένα πρόβλημα που χρονίζει και δεν έχει αντιμετωπιστεί ακόμα. Τελικά βλάπτεται το φυσικό περιβάλλον, η υγεία των πολιτών αλλά και η οικονομία με τις επιπτώσεις στην αλιεία και τον τουρισμό».

...Και μέσα στον αγωγό η κόκκινη σωλήνα...Το αποτέλεσμα, χύνονται στο ποτάμι τα περισσότερα λύματα!

Περί τοξικών

"Εγώ δεν ξέρω τι παίρνει ο Βιολογικός. Αλλά άμα μου πουν ότι δεν παίρνει τοξικά δεν τους πιστεύω", σχολιάζει από την πλευρά του και ο επιστημονικός υπεύθυνος της WWF Ελλάς στην Κρήτη για τους υγρότοπους, ο γνωστός επιστήμονας Καλούστ Παραγκαμιάν. Μάλιστα, σχολιάζοντας την όλη εικόνα, ο κ. Παραγκαμιάν λέει: "Τα καλάμια είναι εκεί για συγκεκριμένο λόγο. Δηλαδή, τα καλάμια είναι εκεί, λόγω της ρύπανσης. Ο Γιόφυρος δεν είχε πριν πολλές δεκαετίες καλάμια παρά μόνο στην εκβολή. Τα καλάμια που έχουν αναπτυχθεί είναι επειδή το ρυπαντικό φορτίο δημιουργεί τις συνθήκες ευτροφισμού".
Επομένως, σύμφωνα με τον Καλούστ Παραγκαμιάν, "ή θα κόβουν κάθε χρόνο τα καλάμια και θα υποβαθμίζουν όλο τον ρύακα χρόνο με το χρόνο, ή θα φροντίσουν να μην πηγαίνουν εκεί ρυπαντικά φορτία που δημιουργούν ευτροφισμό". Όπως εξάλλου καταγγέλλει, "βλέπω ότι πολύ σοβαρά έργα γίνονται δίπλα ή πάνω στο ποτάμι. Ο Βιολογικός είναι δίπλα στο ποτάμι". Ο κ. Παραγκαμιάν προσθέτει λέγοντας ότι στην εκβολή του ποταμιού έχουν γίνει φοβερές τροποποιήσεις. "Και τώρα οι πολίτες καλούνται να πληρώσουν πάλι, άλλα 800.000 ευρώ που ήταν οι ζημιές. Τώρα μιλάνε πάλι για αναβάθμιση του Βιολογικού με 3,3 εκατομμύρια ευρώ. Όσο για τον αγωγό που αναφέρετε, είναι ένα από τα θέματα που δεν λειτουργούν καλά. Εμένα ως πολίτη αυτά τα πράγματα με στενοχωρούν".
Πάντως προσωπικά πιστεύει ότι στη θάλασσα λόγω των ρευμάτων, δεν θα υπάρξουν επιπτώσεις.

Από τη βραδιά της 13ης Ιανουαρίου πέφτουν μέσα στο ποτάμι, στην "πόρτα" της ΔΕΥΑΗ

Οι ψαράδες

Χθες κλιμάκιο του ΕΛΚΕΘΕ με επικεφαλής τον Διευθυντή Θαλάσσιων Ερευνών Κώστα Ντούνα, προχώρησε στο σημείο εκβολής του αγωγού της ΔΕΥΑΗ, σε λήψη νερού αλλά και σε λήψη δείγματος από τον βυθό, προκειμένου να γίνει η ανάλυση που θα δείξει αν χρειάζεται ή όχι να συνεχιστεί η απαγόρευση του ψαρέματος.
Σήμερα αναμένεται να πάρει δείγμα νερού και η Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας. Στο μεταξύ, ο πρόεδρος των επαγγελματιών ψαράδων του νομού Ηρακλείου Μανόλης Ματζαράκης, τονίζει στη "Ν.Κρήτη" ότι εξαιτίας της απαγόρευσης, ήδη οι αλιείς έχουν πάθει πολύ μεγάλες ζημιές. "Μα είναι δυνατόν να απαγορεύουν το ψάρεμα και να μην προβλέπουν αποζημιώσεις για μας, που δεν έχουμε ευθύνη"; διερωτάται ο πρόεδρος των ψαράδων.
Από την πλευρά του, ο Κώστας Ντούνας διαβεβαιώνει την κοινή γνώμη, ότι δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας, αφού η θάλασσα λόγω του αλατιού, μπορεί και αμύνεται προστατεύοντας τους υδρόβιους οργανισμούς και τα ψάρια. Τα μεγαλύτερα προβλήματα, όπως λέει, υπάρχουν στο γλυκό και όχι τόσο στο θαλασσινό νερό.
(Στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας "ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ")

ΑΡΘΡΟ: Ο λαός δε θα δώσει ανοχή

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

 Καμία ανοχή πια. Ο λαός δεν πρόκειται να δώσει μεγάλα χρονικά περιθώρια στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν έχει άλλες αντοχές να συγχωρεί, να ξεχνάει, να παραβλέπει, να ελπίζει στα "μήπως" και τα "αν" και τα "ίσως" και τα "κάτι θα γίνει αύριο, άσε και να δούμε, είναι καινούργιοι ακόμα και δεν ξέρουν"...

Οι εποχές αλλάζουν. Δεν ζούμε πια στη δεκαετία του ΄80. Και η 25η Ιανουαρίου 2015 δεν είναι, δε θυμίζει, δεν μπορεί να αποτελέσει σε καμία περίπτωση την 18η Οκτωβρίου του 1981. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν μπορεί να γίνει, ούτε πρέπει να προσπαθήσει να είναι, ο Ανδρέας Παπανδρέου που ήρθε σαν "λυτρωτής" για να "λυτρώσει τον Ελληνικό λαό από τη Δεξιά και να φέρει την Αλλαγή στη χώρα". Υπό αυτή την έννοια, προσωπική μου άποψη είναι, πως πράγματι στην Ελλάδα, κυβέρνηση Αριστεράς έχουμε για πρώτη φορά και δεν θα πρέπει να παραλληλίζουμε τη σημερινή κυβέρνηση με την  "κυβέρνηση της Αλλαγής"...

Σήμερα η Ελλάδα είναι σε πολύ χειρότερη κατάσταση. Οι παραγωγές των προϊόντων έχουν μειωθεί δραματικά σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες του '90 και του 2000. Οι αγρότες είναι καταχρεωμένοι και εξαθλιωμένοι εξαιτίας μνημονικών πολιτικών αλλά και των πολιτικών που ακολουθήθηκαν σε προηγούμενες δεκαετίες, όταν Βρυξέλλες και Αθήνα στήριζαν με τον τρόπο τους την καλλιέργεια όχι των προϊόντων αλλά των επιδοτήσεων...

Σήμερα λοιπόν, έρχεται η κυβέρνηση της Αριστεράς (με την στήριξη και τη συμμετοχή των Ανεξάρτητων Ελλήνων) και βρίσκει ένα λαό βαθιά πληγωμένο, αποδυναμωμένο, θυμωμένο αλλά και "διψασμένο" για μεγάλες αλλαγές που θα του ξαναδώσουν το δικαίωμα να ελπίζει. Όχι όμως και ευκολόπιστο. Οι πρώτες εξαγγελίες της κυβέρνησης, σκόρπησαν χαμόγελα στον κόσμο. Αλλά όλοι - όπως ακούμε - λένε πως "καλά τα πρώτα δείγματα. Αλλά έχουμε ακούσει πολλά "θα" μέχρι σήμερα και δεν βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπεράσματα. Κρατάμε προς το παρόν μικρό καλάθι".

Τώρα βέβαια θα μου πείτε. Και καλά. Αφού υπάρχει αυτή η δυσπιστία ή έστω η συγκρατημένη αισιοδοξία από τον κόσμο (τουλάχιστον με μια πρώτη εικόνα από την καθημερινότητα), γιατί οι Έλληνες έδωσαν με την ψήφο τους αυτό το αποτέλεσμα; Η απάντηση μπορεί να βρεθεί αν ανατρέξουμε στην τελευταία πενταετία, να δούμε τα νοικοκυριά χωρίς ρεύμα, να δούμε τα παιδιά που λιποθυμούν στις σχολικές αυλές από την πείνα, να δούμε τις απολύσεις, την αξιολόγηση στον χώρο κυρίως των εκπαιδευτικών, το χαράτσι της ΔΕΗ, τα παγωμένα νοικοκυριά, τους θανάτους παιδιών, φοιτητών και ηλικιωμένων απ’ το κρύο, τους ανθρώπους που ψάχνουν στα σκουπίδια για ένα ξεροκόμματο...

Αλλά, δεν σημαίνει ότι με τον ΣΥΡΙΖΑ όλα αυτά θα μείνουν μόνο στο παρελθόν. Γιατί και στη δεκαετία του '80 η πρώτη κυβέρνηση Παπανδρέου "έδωσε πολλά" στον κόσμο, αλλά από τα μέσα της δεκαετίας του '80 άρχισαν οι λιτότητες και οι γνωστές ιστορίες των Κοσκωτάδων και των λοιπών "συγγενών".

Επομένως, σήμερα το ζητούμενο δεν είναι "δώσε και σε μένα Αλέξη" ή "Βαρουφάκη δώσε στον κοσμάκη"... Αλλά το πως θα στηριχτεί η παραγωγή των αγροτικών και κτηνοτροφικών μας προϊόντων, ώστε να μην χρειαζόμαστε τα εισαγόμενα αγαθά για τη διατροφική επάρκεια του λαού μας. Στους άλλους τομείς, πρέπει να ξαναχτιστεί βήμα - βήμα, όλη η εργατική νομοθεσία που κατεδαφίστηκε από τις μνημονιακές πολιτικές. Να αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια των απλών ανθρώπων, να στηριχτούν πραγματικά όσοι έχουν οδηγηθεί στη φτώχεια και την εξαθλίωση, όχι με επιδόματα αλλά κυρίως με δουλειές, που θα είναι παραγωγικές, κομμένες και ραμμένες όχι στα μέτρα των αγορών αλλά στα μέτρα της Ελλάδας και των αναγκών της Ελληνικής κοινωνίας.

Θα επαναληφθεί η ιστορία; Ή θα έχουμε νέες σελίδες στην ιστορία της Ελλάδας για το καλό ενός ολόκληρου λαού;

Αναμένουμε απαντήσεις όχι με λόγια, αλλά με έργα.

("Ν.ΚΡΗΤΗ" ΠΕΜΠΤΗ 29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2015)

Επιστήμονες: "Τοξική η ρύπανση στο Ηράκλειο"

Νέο πρωτοσέλιδο σήμερα. Διότι, τοξικότητα υπάρχει!

Κάθε λογής απόβλητα, ακόμη και τοξικά, καταλήγουν στη θαλάσσια περιοχή του Ηρακλείου μετά τις τεράστιες ζημιές απ' τις πλημμύρες της 13ης Ιανουαρίου στο Βιολογικό Καθαρισμό του Ηρακλείου, όπως επιμένουν οι επιστήμονες, έχοντας όμως προκαλέσει την αντίδραση του προέδρου της ΔΕΥΑΗ Νίκου Φακουρέλη, που χθες απάντησε στη "Νέα Κρήτη" ότι «τα απόβλητα αυτά δεν είναι τοξικά».

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ 

Ο ίδιος πάντως ελπίζει ότι αύριο Τρίτη θα έχει αποκατασταθεί η ζημιά κατά 70%, ενώ για την πλήρη αποκατάσταση της ζημιάς θα είναι ευτύχημα, όπως λέει, αν καταφέρει η ΔΕΥΑΗ να πετύχει σε διάστημα 1-2 εβδομάδων, το λιγότερο, να ξαναλειτουργήσει ο Βιολογικός όπως πριν, προστατεύοντας τη θαλάσσια ζωή και κατά συνέπεια και τη δημόσια υγεία!

Ενοχλήθηκε

Συγκεκριμένα, χθες, ο Νίκος Φακουρέλης δήλωσε ενοχλημένος με τον τίτλο της "Νέα Κρήτη" περί των "τοξικών" αποβλήτων και ζήτησε... «μεγαλύτερη σοβαρότητα» στη δημοσιογραφική μας έρευνα... Πιο αναλυτικά, μας απάντησε τα εξής: «Αυτός ο τίτλος δημιουργεί λάθος εντύπωση. Πού είναι το τοξικό; Δηλαδή πριν 20 χρόνια το Ηράκλειο ήταν τοξικό; Παλιά ψαρεύανε στο λιμάνι και δίπλα ήταν όλα τα λύματα. Δηλαδή, προσέχετε. Και μιλάω για το συγκρότημά σας, γιατί αυτά δε λέγονται από έναν σοβαρό δημοσιογράφο. Δεν το έχω διαβάσει το θέμα, αλλά μου είπαν ότι το τίτλος είναι αυτός. Είναι λάθος τίτλος. Δηλαδή, προκαλεί εντυπώσεις μόνο».

Και όταν του ανταπαντήσαμε ότι αυτά τα λένε οι επιστήμονες, ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΗ είπε ότι «έχουμε κι εμείς επιστήμονες, ελάτε να σας ενημερώσουν». Πάντως, για να τονίσει στη συνέχεια τη χρησιμότητα του Βιολογικού Καθαρισμού της ΔΕΥΑΗ, ο πρόεδρος της Επιχείρησης είπε ότι από τις αναλύσεις που έχουν γίνει στα αστικά λύματα έχουν βρεθεί μέχρι και... αντιβιοτικά!

Υπάρχει θέμα

Ο πρόεδρος της Οικολογικής Παρέμβασης Ηρακλείου, φυσικός πυρηνικός και περιβαλλοντολόγος Μιχάλης Προμπονάς, δήλωσε χθες στη "Νέα Κρήτη" ότι «το 2015 δεν επιτρέπεται γενικά να υπάρχουν τέτοια λύματα μέσα στη θάλασσα, λόγω του ότι είναι κυρίως βοθρολύματα, είναι αστικά λύματα, είναι τα απόβλητα στα οποία μέσω του Βιολογικού Καθαρισμού γίνεται η επεξεργασία τους σε δεύτερο, τρίτο και τέταρτο βαθμό καμιά φορά και είναι πιο καθαρά και χρησιμοποιούνται ακόμα και για άρδευση. Οι Βιολογικοί Καθαρισμοί στις μεγάλες πόλεις πρέπει να υπάρχουν. Αν δεν υπάρχουν, υπάρχει πρόβλημα πια».

Σύμφωνα με το γνωστό επιστήμονα, «μιλάμε για τεράστιες ποσότητες, γιατί το Ηράκλειο είναι μια πυκνοκατοικημένη περιοχή, έχει στο ευρύτερο πλαίσιό της 150.000 κατοίκους ή και πιο πολλούς ίσως. Άρα μιλάμε για πάρα πολλά αστικά λύματα, τα οποία πρέπει να επεξεργάζεται ο Βιολογικός». Στο ερώτημά μας για την τοξικότητα μέρους αυτών των λυμάτων, ο Μιχάλης Προμπονάς απαντά ότι «έχουμε τα απορρυπαντικά, για παράδειγμα, και άλλα. Έχουμε βαρέα μέταλλα και άρα μιλάμε και για τοξικά απόβλητα, διότι αυτά πάνε στην ιχθυοπανίδα και στα ψάρια και μετά γυρίζουν στον άνθρωπο μέσω της αλυσίδας».

Ωστόσο, ο πρόεδρος της Οικολογικής Παρέμβασης Ηρακλείου εκφράζει και μια ευχή. «Στη θάλασσα, επειδή υπάρχει ένας κυματισμός και επειδή είναι μεγάλη η επιφάνεια, αυτά διαχέονται συνολικά. Έτσι, τα προβλήματα δεν είναι τόσο πολύ σοβαρά, όσο αν ήταν ένας πολύ κλειστός κόλπος». Συνεχίζοντας, ο κ. Προμπονάς τονίζει ότι, αν κρατήσει το πρόβλημα γύρω στον ένα μήνα, η κατάσταση δε θα προλάβει να γίνει δύσκολη και επικίνδυνη. Από 'κει και πέρα όμως, θα έχουμε πρόβλημα. Και το πρόβλημα θα επεκταθεί σε όλο το μήκος της θάλασσας στο Ηράκλειο. «Βέβαια, πιστεύω ότι στο Βιολογικό θα έχουν προβλέψει κάτι. Όπως να αποθηκεύουν σε δεξαμενές για μία-δυο βδομάδες κάποιες ποσότητες λυμάτων», καταλήγει ο κ. Προμπονάς.

«Ασφαλώς, είναι»

«Ασφαλώς και είναι και τοξικά λύματα μέσα στα απόβλητα», λέει και ο ιχθυολόγος Γιώργος Τίγκιλης, που είχε μιλήσει και στο δημοσίευμα της εφημερίδας μας στο φύλλο του περασμένου Σαββάτου. Όπως είχε τονίσει χαρακτηριστικά, «το πρόβλημα δεν είναι τόσο με τα ψάρια που έρχονται και φεύγουν όσο είναι με τους εδραίους οργανισμούς που ζουν στην περιοχή αυτή χωρίς να μετακινούνται, στο βυθό του κόλπου, όπως είναι οι αχινοί». Και ακριβώς επειδή έχουμε και τοξικά απόβλητα, λέμε ότι, όταν συσσωρεύονται στο ίζημα, επηρεάζουν τα είδη που τρέφονται από το ίζημα. Δηλαδή γίνεται μία βιοσυσσώρευση, όπως λέμε».

Ο κ. Τίγκιλης, πρώην μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του ΓΕΩΤΕΕ, λέει επίσης ότι «γι' αυτό το λόγο και πρέπει να μελετηθεί το περιβάλλον μετά που θα σταματήσει η ροή των ρύπων, για να δούμε κατά πόσο αποκαθίσταται η ανάλυση ή όχι».

Πανεπιστημιακή μελέτη: Ανησυχία για τα οικιακά λύματα

Το Εργαστήριο Διδακτικής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης, σε μελέτη με θέμα "Παράκτιες απειλές και διαχείριση", αναφέρεται σε όλων των ειδών τα λύματα, κάνοντας για τα αστικά λύματα την ακόλουθη αναφορά: «Μεγάλη ανησυχία για την ανθρώπινη υγεία αποτελούν οι διάφοροι παθογόνοι οργανισμοί που μπορεί να προκαλέσουν ασθένειες (ηπατίτιδα και τύφο). Οι παθογόνοι οργανισμοί επίσης μπορεί να προκαλέσουν μόλυνση στα θαλασσινά, ιδιαίτερα στα οστρακοειδή, τα οποία για κάποιες περιοχές έχουν οικονομική σημασία, αλλά και αποτελούν τροφή για πουλιά και ψάρια. Υπάρχουν αρκετά παραδείγματα παραλιών που έχουν κλείσει λόγω υψηλών συγκεντρώσεων παθογόνων οργανισμών από ανεπαρκώς επεξεργασμένα οικιακά λύματα. Τα τρέχοντα κριτήρια της Ε.Ε. για τα ύδατα κολύμβησης περιλαμβάνουν δείκτες μόλυνσης όπως το εντεροβακτήριο (Ε. coli) και άλλα παθογόνα (σαλμονέλα και εντεροϊούς).

Τα οικιακά λύματα αποτελούν πηγή θρεπτικών και εμπλέκονται στο πρόβλημα του ευτροφισμού. Πάντως, η βασικότερη εισροή θρεπτικών στις παράκτιες ζώνες είναι τα ποτάμια. Τα θρεπτικά στα ποτάμια προέρχονται από το άζωτο και το φωσφόρο που υπάρχουν στα λιπάσματα. Τα φωσφορικά επίσης προέρχονται από τα απορρυπαντικά, τις εντατικοποιημένες πρακτικές καλλιέργειας, τις ατμοσφαιρικές εισροές, την εδαφική διάβρωση. Μια άλλη σημαντική πηγή θρεπτικών σε κάποιες θάλασσες είναι από τις ιχθυοκαλλιέργειες».

Απαντήσεις Φακουρέλη

«Τα λύματα δε φτάνουν τώρα στις εγκαταστάσεις του Βιολογικού Καθαρισμού. Διοχετεύονται στον αγωγό της ΔΕΥΑΗ μέσω άλλων αγωγών, μέσω του Γιόφυρου», απαντάει ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΗ τονίζοντας ότι δεν υπάρχει πρόβλεψη για αποθήκευση μέρους των λυμάτων μέχρι να αποκατασταθεί το πρόβλημα.

«Η άποψή μας είναι να δουλέψει ο Βιολογικός... χθες. Αλλά με το ρεύμα δεν παίζουν. Και μερικές εγκαταστάσεις, που ήταν βουτηγμένες στο νερό, τις στεγνώνουμε τώρα.  Ό,τι έχει ζημιά το αλλάζουμε. Ότι δεν έχει το αφήνουμε», ξεκαθαρίζει ο Νίκος Φακουρέλης.

ΔΕΥΑΗ: «Πού να περιμέναμε τέτοια καταστροφή»;

Απαντώντας και στα σχόλια που γίνονται για τα αυτοκίνητα της Επιχείρησης και στο γιατί δεν υπήρχε πρόβλεψη απομάκρυνσής τους τη νύχτα της καταστροφής, ο ίδιος μας είπε πως «εγώ ήμουν μέχρι τις 11:30 τη νύχτα εκεί. Δεν έδειχνε ότι υπήρχε τέτοιος κίνδυνος. Και στις 2:30 τα ξημερώματα με πήραν τηλέφωνο και μου το είπαν. Πού να περιμέναμε τέτοια καταστροφή»;

Καταλήγοντας, σε ό,τι αφορά το τοιχίο, ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΗ επιβεβαίωσε ότι το νερό μπήκε κάτω από το τοιχίο, αλλά επισήμανε ότι δημιουργήθηκε και ένας υδροστρόβιλος που έφερε πολλά νερά στο χώρο των εγκαταστάσεων. Επίσης δήλωσε άγνοια για την πληροφορία ότι «ήταν εδώ και χρόνια γνωστό σε κάποιους ότι το τοιχίο από κάτω βάζει νερό». Και μας ανέφερε ότι γίνεται μελέτη ώστε να γίνει παρέμβαση μέσα στις επόμενες μέρες και πριν ξεκινήσουν νέες βροχές.

Γέμισε βοθρολύματα η θάλασσα - Κίνδυνος για τη δημόσια υγεία

Ήταν το σημερινό πρώτο θέμα στη "Ν.Κρήτη"

"Βόμβα" στη θαλάσσια περιοχή του Ηρακλείου αποτελούν... χιλιάδες τόνοι ανεπεξέργαστων λυμάτων που πέφτουν σε 24ωρη βάση κοντά στις ακτές από το βράδυ της μεγάλης καταστροφής του Βιολογικού Καθαρισμού της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Ηρακλείου, ασταμάτητα, και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει μέχρι πότε.

ΕΡΕΥΝΑ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ 

Χημικά απόβλητα - δηλαδή βαρέα μέταλλα - αλλά και βοθρολύματα μολύνουν τη θάλασσα. Τουλάχιστον από το σημείο εκβολής του αγωγού της ΔΕΥΑΗ στην περιοχή του Λίντο, στην ευρύτερη περιοχή των Ληνοπεραμάτων και στην περιοχή του λιμανιού, υπάρχει κίνδυνος για τη δημόσια υγεία από την κατανάλωση τυχόν μολυσμένων ειδών, όπως οστρακοειδών και αχινών. Τον κίνδυνο τον αναφέρει η ίδια η Περιφέρεια Κρήτης, διατάσσοντας «μέχρι νεωτέρας» την απαγόρευση της κολύμβησης και της αλιείας σε απόσταση μόλις δύο ναυτικών μιλίων!

Από τη νύχτα της μεγάλης καταστροφής, την Τρίτη 13 Ιανουαρίου, τα ηλεκτρολογικά συστήματα του Βιολογικού Καθαρισμού της ΔΕΥΑΗ έχουν βγει... off και ο Δήμος Ηρακλείου έχει επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου προκειμένου να αποκαταστήσει τις βλάβες όσο γίνεται πιο γρήγορα, με την πιο αισιόδοξη όμως πρόβλεψη από την πλευρά της ΔΕΥΑΗ να κάνει λόγο για τουλάχιστον ένα δεκαήμερο μέχρι να ξαναδουλέψουν οι μηχανές και να ξαναξεκινήσει η επεξεργασία των λυμάτων. Μέχρι τότε, αυτές οι τεράστιες ποσότητες των λυμάτων που διοχετεύονται στις εγκαταστάσεις της Επιχείρησης φεύγουν αμέσως όπως είναι, χωρίς καμία επεξεργασία, με κατεύθυνση τη θάλασσα, ανοιχτά του Λίντο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το θαλάσσιο οικοσύστημα, δηλαδή την ποιότητα του νερού και τη ζωή των οργανισμών και των ψαριών που ζουν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Και όλα αυτά σε απόσταση αναπνοής από την πόλη του Ηρακλείου, με τους κινδύνους να είναι ορατοί και οι οποίοι θα μεγαλώνουν όσο προστίθενται μέρες στο χρόνο που απαιτείται μέχρι την αποκατάσταση της πολύ μεγάλης ζημιάς, άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ, σύμφωνα με τους πρώτους υπολογισμούς της διοίκησης της ΔΕΥΑΗ.

 

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ

Έτσι χθες, ο αντιπεριφερειάρχης Κρήτης Ευριπίδης Κουκιαδάκης εξέδωσε απαγόρευση κολύμβησης και αλιείας για την περιοχή από τα Ληνοπεράματα μέχρι το λιμάνι του Ηρακλείου και για απόσταση δύο μιλίων από τη στεριά. Όπως αναφέρει η απαγόρευση, «με απόφαση του αντιπεριφερειάρχη Ηρακλείου Ευριπίδη Κουκιαδάκη και μετά από εισήγηση της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας Π.Ε. Ηρακλείου, για την προστασία της δημόσια υγείας, απαγορεύονται η κολύμβηση και η αλιεία ψαριών, εδώδιμων οστρακοειδών και εχινοδέρμων (αχινών) στη θαλάσσια περιοχή του κόλπου Ηρακλείου από τα Ληνοπεράματα δήμου Μαλεβιζίου έως το λιμένα Ηρακλείου και σε απόσταση 2 ναυτικών μιλίων από την ακτή, λόγω απόρριψης διαμέσου του υποθαλάσσιου αγωγού του βιολογικού καθαρισμού Ηρακλείου ανεπεξέργαστων αστικών λυμάτων σε αυτόν.

Στις περιοχές όπου απαγορεύεται η κολύμβηση επιβάλλεται να τοποθετηθούν πινακίδες με την ένδειξη "Νερά ακατάλληλα για κολύμβηση" με τη φροντίδα των αρμόδιων φορέων (ΟΤΑ, Λιμενικών Ταμείων) και με την επίβλεψη των λιμενικών Αρχών.

Η παρούσα απαγόρευση ισχύει μέχρι εκδόσεως νεότερης απόφασης, μετά από εισήγηση της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας Π.Ε. Ηρακλείου, και αφού πραγματοποιηθούν οι απαιτούμενοι έλεγχοι και ληφθούν υπόψη τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων των δειγμάτων του θαλάσσιου ύδατος, μετά την αποκατάσταση της λειτουργίας της μονάδας ΕΕΑ του Δήμου Ηρακλείου».

Για να κατανοήσει κάποιος τη σοβαρότητα της κατάστασης, αρκεί να αναλογιστεί πόσος αγώνας γίνεται κατά καιρούς από ανθρώπους που ασχολούνται με το περιβάλλον, για τις περιπτώσεις που σε κάποια περιστατικά ο Βιολογικός χαλάει και για λίγο χρονικό διάστημα πέφτουν στη θάλασσα ανεπεξέργαστα τα λύματα από διάσπαρτους αγωγούς μέσα στο λιμάνι του Ηρακλείου και αλλού, σκόπιμα λόγω προσωρινής αδυναμίας στην επεξεργασία τους. Πόσω μάλλον τώρα που για πολλές μέρες και για ολόκληρα 24ωρα θα γίνεται αυτό στη θαλάσσια περιοχή κοντά στις ακτές του Ηρακλείου!

Προστασία... ελάχιστη

«Αυτά τα δύο μίλια είναι μία ζώνη ελάχιστης προστασίας», τονίζει κατηγορηματικά στη "Νέα Κρήτη" ο ιχθυολόγος και μέχρι πρόσφατα μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Παραρτήματος Κρήτης του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ηρακλείου Γιώργος Τίγκιλης. «Είναι ένα μέτρο άμεσης προληπτικής αποφυγής αλιείας προϊόντων και αλιευμάτων που μπορεί να έχουν πάνω τους κάποια βαριά μέταλλα, κάποια στοιχεία τα οποία καλό είναι να αποφεύγονται», λέει στη "Νέα Κρήτη" ο γνωστός επιστήμονας. «Είναι σίγουρα κάτι σοβαρό, με την έννοια ότι επιβαρύνεται το υδάτινο περιβάλλον στην περιοχή και κυρίως για οργανισμούς οι οποίοι είναι "εβραίοι".

Δηλαδή δεν απομακρύνονται από την περιοχή. Και άρα συσσωρεύονται πάνω τους οι επικίνδυνοι ρίποι. Δε μιλάμε τόσο για τα ψάρια τα οποία κολυμπάνε και φεύγουν, όσο για προϊόντα και αλιεύματα τα οποία κινούνται σε μικρές ζώνες. Όπως για παράδειγμα οι αχινοί και τα οστρακοειδή. Όμως γενικά στην Κρήτη δεν έχουμε οστρακοειδή, που είναι το νούμερο ένα κίνδυνος για τέτοιες καταστάσεις. Κι έτσι, αναπόφευκτα μιλάμε περισσότερο για τους αχινούς, τους οποίους κανείς δεν ξέρει πότε και πώς θα τους καταναλώσει», σύμφωνα με τον Γιώργο Τίγκιλη.

Στο ερώτημά μας τι χρονικά περιθώρια έχουμε για να μην αντιμετωπίσουμε πολύ σοβαρές καταστάσεις, ο ιχθυολόγος δηλώνει: «Αυτό είναι πολύ σχετικό. Και για το λόγο αυτό οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν την υποχρέωση να μετρούν τα νερά για να βλέπουν την κατάσταση και να διατηρήσουν τα απαγορευτικά μέτρα για όσο χρειαστεί».

Απόγνωση ψαράδων

Χθες το βράδυ, ο πρόεδρος των επαγγελματιών αλιέων του νομού Μανόλης Μαντζαράκης εξέφρασε στην εφημερίδα μας την έντονη ανησυχία του για την υπόθεση αυτή, καθώς πλήττει οικονομικά τον κλάδο του και τόνισε πως εδώ και μήνες, λόγω των κακών καιρικών συνθηκών, το πρόβλημα επιβίωσης του κλάδου των ψαράδων έχει γίνει πολύ σοβαρό. «Ενημερωθήκαμε για την απόφαση αυτή. Επικοινώνησα με τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΗ και με διαβεβαίωσε ότι σε μια βδομάδα πρέπει να έχει αποκατασταθεί η ζημιά. Αλλά το κακό είναι ότι με την απαγόρευση της αλιείας θα αντιμετωπίσουμε πολύ σοβαρό πρόβλημα. Είμαστε στα όρια της κατάρρευσης. Και δεν ξέρουμε και τι ακριβώς προβλέπεται».

Ο κ. Μαντζαράκης εκφράζει την απορία του σχετικά με την ακτίνα που οριοθετείται. «Και δεν ξέρουμε και ποιος μπορεί να το οριοθετήσει αυτό. Προς το παρόν λέει ότι απαγορεύεται το ψάρεμα στον κόλπο της Παντάνασσας. Και μπορεί να πάμε και μέχρι την άκρια του αεροδρομίου ή και στο Κακό Όρος. Δεν ξέρω ποιος θα το προσδιορίσει τελικά αυτό. Εγώ πάντως ζήτησα να μας ενημερώσουν με μεγαλύτερη σαφήνεια και πιο λεπτομερώς για τα όρια μέχρι τα οποία δε θα μπορούμε να ψαρεύουμε κι εμείς πραγματικά εννοείται ότι δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να μην υπακούσουμε».

Σύμφωνα με τον ίδιο, «εμείς μετά το τηλέφωνο που δεχτήκαμε από το Λιμεναρχείο οφείλουμε να υπακούσουμε. Και τι θα κάνουμε τελικά για ζήσουμε; Έχουμε δυο μήνες καταιγίδες, φουρτούνες... Έχουμε καταρρεύσει. Δεν έχουμε να πάρουμε ούτε τα αναγκαία για τις οικογένειές μας». Πάντως, ο ίδιος συμφωνεί ότι «οι αχινοί είναι αυτοί που θα αντιμετωπίσουν τη μεγαλύτερη ζημιά. Δε θα μείνει κανένας. Γιατί αυτά είναι και τοξικά απόβλητα. Αν ήταν σκέτα λύματα, δε θα υπήρχε πρόβλημα».

Τουλάχιστον 10 μέρες για την αποκατάσταση των ζημιών

«Μετράμε τα 24ωρα. Κάθε μέρα που περνάει προσπαθούμε να αποκαταστήσουμε τη βλάβη αλλά δεν είναι εύκολο, θα χρειαστεί τουλάχιστον ένα δεκαήμερο ακόμη», λέει στη "Νέα Κρήτη" ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΗ Νίκος Φακουρέλης. «Αλλά πρόκειται για ζημιές σε πίνακες μεγάλης ισχύος που δεν μπορούν να φτιαχτούν αν δεν εξατμιστεί κάθε σταγόνα νερού από αυτούς», λέει χαρακτηριστικά. «Εγώ πιστεύω ότι, για να δουλέψει ξανά σωστά ο Βιολογικός, θα μας πάρει ίσως μία βδομάδα ακόμα, μπορεί και παραπάνω», πρόσθεσε ο κ. Φουκουρέλης, τονίζοντας πως πρόκειται για ζημιά που φτάνει τουλάχιστον το 1 εκατομμύριο ευρώ. «Είμαστε όλοι επί ποδός και δε θα φύγουμε από 'δω αν δεν την αποκαταστήσουμε. Τέτοια καταστροφή δεν έχει προηγούμενο για την Επιχείρησή μας, αφού δεν έχει ξαναγίνει τέτοια θεομηνία», όπως λέει.

                              

Εκτός από τον αγωγό του Βιολογικού του Ηρακλείου, όμως, στη θάλασσα καταλήγουν τα λύματα των περισσότερων περιοχών της υπαίθρου σε ολόκληρη την Κρήτη.

Και για να κατανοήσουμε τι σημαίνει αυτό, θα πρέπει να μεταφέρουμε τα αποτελέσματα ερευνών των ειδικών επιστημόνων, που επισημαίνουν ότι τα βοθρολύματα μπορεί να περιέχουν: Παθογόνους μικροοργανισμούς όπως βακτήρια (π.χ. σαλμονέλα), πρωτόζωα (π.χ. γιάρδια και κρυπτοσπορίδιο) και ιούς (π.χ. ηπατίτιδα Α, εντεροϊούς), που αποτελούν σημαντικό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία στην περίπτωση που μολυνθεί το πόσιμο ή το θαλασσινό νερό.

Οι παθογόνοι μικροοργανισμοί μπορεί να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι ακόμα και σε χαμηλές συγκεντρώσεις. Για παράδειγμα, οι ιοί εντερικής προέλευσης μπορεί να είναι μολυσματικοί σε συγκεντρώσεις από 1 έως 10 σωματίδια, ενώ ένα μολυσμένο άτομο με ιούς μπορεί να αποβάλλει από 103-109 σωματίδια ιών ανά γραμμάριο κοπράνων. Θρεπτικά συστατικά (όπως νιτρικά, φωσφορικά) που μπορεί να δημιουργήσουν αύξηση αλγών και ευτροφισμό στα νερά που καταλήγουν. Χημικές ουσίες όπως απορρυπαντικές ουσίες. Αυξημένο αριθμό διαλυμένων σωματιδίων. Ογκώδη στερεά αντικείμενα.

Πολλά τα ερωτηματικά για τις ζημιές στη ΔΕΥΑΗ

Στο μεταξύ, πολλά ερωτηματικά αιωρούνται στην κοινή γνώμη για τις μεγάλες καταστροφές που υπέστη η ΔΕΥΑΗ, καθώς δεν προστάτευσε τις εγκαταστάσεις, τα γραφεία, αλλά ακόμα και τα αυτοκίνητα το τοιχίο που υπάρχει στην πλευρά όπου βρίσκεται ο Βιολογικός Καθαρισμός.

Όπως πληροφορηθήκαμε, μάλιστα, το νερό που κατέστρεψε τα πάντα μπήκε κάτω από το τοιχίο. Γιατί συνέβη αυτό; Μήπως υπήρχε ανάγκη ενίσχυσης σε περίπτωση πλημμύρας; Ήταν ή όχι γνωστό σε υπαλλήλους και στελέχη της ΔΕΥΑΗ εδώ και μερικά χρόνια; Και αποτελεί κακοτεχνία ή ήταν αποτέλεσμα της σφοδρής θεομηνίας;

Ένα επίσης εύλογο ερώτημα που απασχολεί την κοινή γνώμη και θα πρέπει να απαντηθεί από τους αρμοδίους είναι πώς και γιατί τη νύχτα της μεγάλης πλημμύρας δεν έγινε δυνατή τουλάχιστον η διάσωση των αυτοκινήτων της Επιχείρησης;

Όπως αναφέρουν οι ίδιες πληροφορίες, τουλάχιστον 30 ή και περισσότερα αυτοκίνητα καταστράφηκαν από το νερό που έφτασε στους χώρους της Επιχείρησης, γύρω στα 2 μέτρα.

Δε βρέθηκαν κάποιοι να αντιληφθούν ή να προβλέψουν την καταστροφή αυτή και να απομακρύνουν τα οχήματα; Πρόκειται ακόμα και για τράκτορες που χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά της λυματολάσπης και βέβαια των μικρών αυτοκινήτων τύπου κλούβας, που χρησιμοποιούσαν οι υπάλληλοι για να επισκέπτονται τις περιοχές που ανήκουν στη ΔΕΥΑΗ και να καταγράφουν την κατανάλωση του νερού. Αλλά και άλλα μικρότερα αυτοκίνητα, που υπήρχαν για τις ανάγκες της ΔΕΥΑΗ. Όλα τα αυτοκίνητα έχουν μεταφερθεί στο συνεργείο. Ενώ όπως πληροφορηθήκαμε, άλλα έχουν πάθει ζημιές μερικών χιλιάδων ευρώ και άλλα έχουν καταστραφεί εντελώς.

Εξάλλου, όταν πρόκειται για εγκαταστάσεις όπου καταλήγουν καθημερινά τεράστιες ποσότητες λυμάτων για να τύχουν επεξεργασίας και να διοχετευτούν στη θάλασσα, τότε πώς γίνεται και δεν υπήρχε ένα "σχέδιο β" σε περίπτωση θεομηνίας; Άλλωστε μιλάμε για τη Φοινικιά και τους Μαλάδες. Αν δεν θεωρούνται αυτές ως περιοχές ευάλωτες και ανά πάσα στιγμή επικίνδυνες να πλημμυρίσουν λόγω του Δρακουλιάρη και της γεωγραφικής τους θέσης και ιδιομορφίας, τότε ποιες άλλες θα μπορούσαν να θεωρούνται ως τέτοιες;

Τότε που ήμασταν παιδιά

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Καθόμαστε στα ξύλινα θρανία μας. Στη μέση η ξυλόσομπα. Να ανάβει αλλά να μη φτάνει για να ζεσταθούμε. Βλέπεις, η αίθουσα είναι λυόμενη. Έχει τρύπες και έξω πέφτει χαλάζι και ο βοριάς "τρυπώνει" και μας παγώνει τα πόδια.

Αλλά ποιος νοιάζεται;

Το τρενάκι του χρόνου είναι μέσα μας. Εμείς δεν έχουμε παρά να το ανακαλύψουμε. Να μπούμε και να ταξιδέψουμε πίσω στα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά των παιδικών μας χρόνων.

Που λέτε, είναι παραμονή Χριστουγέννων. Κι εμάς πολύ μας έχει κακοφανεί, που μια τέτοια μέρα ενώ πολλά παιδιά από την παρέα μας βρίσκονται στους δρόμους και τα σοκάκια του χωριού και λένε τα κάλαντα, εμείς είμαστε στο λιόφυτο με απόφαση του πατέρα και μαζεύουμε ελιές. Η μητέρα είναι στο σπίτι γιατί πρέπει να ετοιμάσει τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες. Και όση ώρα μαζεύουμε τις ελιές, ακούμε από το χωριό να ηχούν οι καμπάνες. Το κρύο είναι τσουχτερό. Και κάποιες στιγμές κάνει να βρέξει. Αλλά εμείς πρέπει να μαζέψουμε τις ελιές. Και δουλεύουμε, ανυπομονώντας να αρχίσει να σουρουπώνει, για να φύγουμε επιτέλους, να γυρίσουμε στο χωριό.

Κάποτε έρχεται η ώρα. Φτάνουμε στο χωριό. Ανοίγουμε την πόρτα, με κόκκινες μυτούλες και χεράκια από το κρύο και αντικρίζουμε τη ξυλόσομπα να έχει γίνει κόκκινη από τη μεγάλη θερμοκρασία. Και από την κουζίνα να σου σπάει τη μύτη η μυρωδιά των κουραμπιέδων και των μελομακάρονων, ενώ μπαίνοντας μέσα να μας "λούζει" η ζέστη από το κάψιμο των ξύλων.

Τη νύχτα όλη η οικογένεια γύρω από τη σόμπα. Και απ' έξω να γίνεται χαμός. Χαλάζι και βροχή, κρύο ανυπόφορο, αλλά ποιος νοιάζεται; Όλοι βρίσκονται στο σπίτι τους και ετοιμάζονται για την επόμενη μέρα, τη μέρα των Χριστουγέννων, τη μέρα της Πρωτοχρονιάς.

Το τρενάκι του χρόνου βρίσκεται μέσα μας. Και το κοριτσάκι με τα σπίρτα βρίσκεται έξω από την πόρτα μας. Αν ξαναγίνουμε παιδιά, θα το δούμε και θα του ανοίξουμε. Το όνομα του είναι "ελπίδα". Πάνε πολλά χρόνια από την τελευταία χρονιά που του ανοίξαμε και μπήκε. Πάνε πολλά χρόνια από τότε που μεγαλώσαμε και πάψαμε να ελπίζουμε, αφήνοντας το κοριτσάκι αβοήθητο μέσα στην παγωμένη νύχτα...

(ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "Ν.ΚΡΗΤΗ" ΣΑΒΒΑΤΟ 3 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2015)

Η Κιβωτός σας εύχεται...

Το blog της Κιβωτού εύχεται σε όλους εσάς και τις οικογένειες σας, το 2015 να είναι η χρονιά της αρχής μιας νέας ζωής για τους Έλληνες, χωρίς συσσίτια, πεινασμένους μαθητές, φτωχούς ανθρώπους, εξαθλιωμένους εργαζόμενους, ανασφαλείς οικογενειάρχες, άνεργους νέους, πλάσματα που ψάχνουν στα σκουπίδια για ένα κομμάτι ψωμί, νοσοκομεία διαλυμένα, εκπαιδευτικούς στο απόσπασμα... Και γενικά, χωρίς όλα εκείνα που μας λένε πως θα..."χάσουμε" αν ανατρέψουμε αυτούς που τα προκάλεσαν... 
Χρόνια Πολλά σε όλους και σε όλο τον κόσμο που ψάχνει την Ιθάκη του.
Γιατί μια Κιβωτός, είναι  η ζωή μας. Κάθε λιμάνι είναι και ένας νέος χρόνος. Και η ζωή συνεχίζεται εν μέσω σφοδρής θαλασσοταραχής, αλλά κοιτάζοντας μπροστά, ακολουθώντας τη θολή γραμμή των οριζόντων, από λιμάνι σε λιμάνι, μεγαλώνοντας, μαθαίνοντας και σφίγγοντας γερά το τιμόνι της ζωής μας, γιατί αυτό το τιμόνι οφείλουμε να το παραδώσουμε κάποτε στα παιδιά μας. Και δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να αφήσουμε στο σκάφος ακυβέρνητο, να προσκρούσει σε υφάλους και να καταστραφεί. 
Καλή Χρονιά!

"Παιχνίδια" συμφερόντων ρίχνουν την τιμή του ελαιολάδου

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ 

«Κάτω από 3 ευρώ; Γιατί;». Αυτό το ερώτημα απευθύνει προς την Κρήτη η Πελοπόννησος μέσα από το ρεπορτάζ της "Νέας Κρήτης", που μίλησε χθες με στελέχη της αγοράς της περιοχής αυτής, που λένε πως ακόμα και τα 3 ευρώ το κιλό στην οξύτητα 0,3 ετούτη την περίοδο αποτελεί τη χειρότερη τιμή στη χώρα μας, κάτω από την οποία όμως δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Τι φταίει, λοιπόν, και η Κρήτη έχει ρίξει τις τιμές από λίγο έως πολύ κάτω των 3 ευρώ τις τελευταίες μέρες;

Στο ερώτημα αυτό αναζητήσαμε απαντήσεις, λαμβάνοντας το μήνυμα «μην υποκύπτετε στους εκβιασμούς των Ιταλών. Αν εσείς κρατήσετε το λάδι, θα αναγκαστούν να το χρυσοπληρώσουν με την έναρξη του νέου έτους»!

Από τα 3 έως τα 3,20 ευρώ το κιλό είναι οι μέσες τιμές παραγωγού που έχουν διαμορφωθεί από την αρχή της ελαιοκομικής περιόδου μέχρι τώρα στην περιοχή της Πελοποννήσου, με τη Λακωνία και τη Μεσσηνία να είναι οι ελαιοπαραγωγικές περιοχές που επηρεάζουν, όπως πάντα, την κατάσταση εκεί. Μέχρι και 4 ευρώ το κιλό πληρώθηκαν παραγωγοί, ενώ δόθηκαν ως τώρα και αρκετές τιμές στα 3,30, στα 3,40, στα 3,95 ευρώ το κιλό κ.λπ., αλλά σε κάποιες περιπτώσεις επρόκειτο για τιμές δημοπρασιών σε πολύ καλά λάδια. Ωστόσο, αυτό που θεωρείται ως μεγάλη διαφορά της Πελοποννήσου με την Κρήτη, ως προς τη διαχείριση του προϊόντος, είναι ότι στην Πελοπόννησο υπάρχουν λιγοστές συνεταιριστικές οργανώσεις. Και από αυτές, οι περισσότερες στον τομέα του λαδιού λειτουργούν με δημοπρασίες, συγκεντρώνοντας μεγάλες ποσότητες ελαιολάδου, που στη συνέχεια τις διαπραγματεύονται, παίρνοντας προσφορές τιμών αγοράς από τους αντιπροσώπους των ξένων εμπορικών οίκων και κυρίως των Ιταλών.

Το μεγάλο ατού στο μανίκι τους είναι η μεγάλη ποσότητα του προϊόντος και φυσικά και η καλή ποιότητα που έχουν φέτος, με συνέπεια στη χειρότερη περίπτωση να έχουν πετύχει τιμή 3,15 ευρώ το κιλό στην οξύτητα μέχρι τις 3 γραμμές. Μα, με μια μεγάλη ποσότητα λαδιού, η όποια τιμή επηρεάζει ανάλογα και τη γενικότερη αγορά της Πελοποννήσου και φυσικά επηρεάζει και ολόκληρη τη χώρα, ενώ ανάλογα και φυσικά αρνητικά επηρεάζουμε εμείς την αγορά της Πελοποννήσου και την ελληνική αγορά, με μια τιμή κατώτερη των περιστάσεων και των πραγματικών συνθηκών στην παγκόσμια αγορά ελαιολάδου.

Αλλά ακόμα και οι Ενώσεις Αγροτικών Συνεταιρισμών Μεσσηνίας και Λακωνίας, που δε λειτουργούν με δημοπρασίες αλλά ιδιωτικά η καθεμιά και αποτελούν βαρόμετρο για την Πελοπόννησο, προσφέρουν φέτος τιμή βάσης 3,10 ευρώ το κιλό προς τους παραγωγούς, πληρώνοντας με τη μέθοδο της εκκαθάρισης, ώστε να τους δώσουν το υπόλοιπο της τιμής, στην εκκαθάριση που θα κάνουν, μέσα στο πρώτο τρίμηνο του νέου έτους και συγκεκριμένα το Μάρτιο.

Ακόμα και τα ελαιουργεία, που κάνουν εμπόριο ελαιολάδου λειτουργώντας ως ιδιώτες έμποροι στην αγορά της Πελοποννήσου, αρνούνται να ρίξουν τιμές προς τους παραγωγούς με τους οποίους συνεργάζονται κάτω από 3,10 ευρώ το κιλό, την περίοδο αυτή.


«Μη βιάζεστε»

Μιλώντας στη "Νέα Κρήτη", ο γεωπόνος και διευθυντής Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής από την περιοχή της Τριφυλλίας (δηλαδή της Δυτικής Μεσσηνίας), Αντώνης Παρασκευόπουλος, τονίζει πως δεν μπορεί να καταλάβει τους λόγους για τους οποίους φέτος η Κρήτη ρίχνει τις τιμές κάτω από τα 3 ευρώ.

«Μη βιάζεστε στην Κρήτη. Μην πουλάτε σε τιμές του 2013. Το 2013 είχαμε υπερπαραγωγή στις άλλες χώρες και δραματική έλλειψη στην Ελλάδα. Φέτος ισχύουν ακριβώς τα αντίθετα. Μόνο η Ελλάδα έχει αύξηση παραγωγής. Η Ιταλία και η Ισπανία έχουν μεγάλη μείωση»... Ο κ. Παρασκευόπουλος εκτιμά ότι γύρω στο Φεβρουάριο οι τιμές του λαδιού «θα παίξουν δυνατά προς τα πάνω». Βέβαια, αν η Κρήτη βιαστεί να πουλήσει σε χαμηλότερες τιμές, δε θα προλάβει να εκμεταλλευτεί τις τιμές που θα διαμορφωθούν στο προσεχές διάστημα.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα στοιχεία που μας έδωσε, μέχρι στιγμής η Τριφυλλία έχει συγκομίσει 10.000 τόνους ελαιολάδου. Σε ολόκληρη τη Μεσσηνία, αναμένονται φέτος από 50.000 μέχρι 55.000 τόνοι ελαιολάδου. Πέρυσι η Τριφυλλία παρήγαγε 22.000 τόνους, αλλά η υπόλοιπη Μεσσηνία παρήγαγε μόνο 19.000 τόνους ελαιολάδου.

«Εμάς φέτος μας "κράτησε" όρθιους η Τριφυλλία, γιατί είναι μια περιοχή που βγάζει κάθε χρόνο λάδι. Είναι μια πολύ παραγωγική περιοχή με αρδευόμενες ελιές», εξηγεί ο κ. Παρασκευόπουλος.

Φέτος, εκτός από πολύ μεγαλύτερη παραγωγή, υπάρχουν και πολύ χαμηλές οξύτητες μέχρι 4 γραμμές, το πολύ. Μάλιστα, στην Τριφυλλία έχει συγκομιστεί ήδη το 60% με 65% της συνολικής παραγωγής και στην υπόλοιπη Μεσσηνία το 35% με 40%. Μέχρι τέλος Δεκεμβρίου με αρχές Ιανουαρίου η Τριφυλλία θα έχει ολοκληρώσει τη συγκομιδή του ελαιοκάρπου, ενώ μέχρι τέλος Ιανουαρίου θα έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία και στην υπόλοιπη Μεσσηνία.

«Αυτό που έχει σημασία», τονίζει ο κ. Παρασκευόπουλος, «είναι ότι ξεκινήσαμε με τιμές 3,10, 3,20, 3,30, 3,40 ευρώ το κιλό. Και σήμερα οι ομάδες παραγωγών και οι συνεταιρισμοί αγοράζουν με τιμές από 3,05 έως 3,15. Και οι έμποροι παίρνουν λάδι γύρω στα 3 με 3,10 ευρώ το κιλό. Κι ενώ γίνεται κι εδώ μια προσπάθεια να επηρεαστούν οι τιμές προς τα κάτω κυρίως από Ιταλούς, υπάρχει μια διαφοροποίηση σε σχέση με σας στην τιμή παραγωγού, της τάξεως των 5 με 10 λεπτών, κι αυτό θα πρέπει να το δείτε».

«Είστε χαμηλά» - Οι ευθύνες των οργανώσεων

Ο κ. Παρασκευόπουλος χαρακτηρίζει την τιμή των 2,80 ευρώ (πόσω μάλλον 2,60 και 2,70 που πληρώνουν τις τελευταίες μέρες κάποιοι ελαιουργοί το λάδι) ως μια πολύ χαμηλή τιμή για τη φετινή χρονιά. «Μόνο στην Ισπανία η μείωση της παραγωγής ξεπερνάει τους 600.000 τόνους. Το ίδιο ισχύει και στην Ιταλία. Και δε δικαιολογείται αυτή η πτώση των τιμών. Εκτιμώ ότι οι συνεταιριστικές οργανώσεις και οι συλλογικοί φορείς της Κρήτης θα πρέπει να το δουν αυτό. Έπρεπε να κρατήσουν τις τιμές από 3 ευρώ και πάνω. Εδώ οι συνεταιρισμοί και οι Ομάδες Ολοκληρωμένης Διαχείρισης αγοράζουν με 3,10 και 3,15 ευρώ στη Μεσσηνία. Και στη Λακωνία η κατάσταση είναι η ίδια, με εξαίρεση ένα συνεταιρισμό που μπορεί να πιάνει μια ειδική τιμή επειδή πουλάει μεγάλες ποσότητες ελαιολάδου. Αλλά ας μην πιάνουμε τις ειδικές περιπτώσεις. Όμως, σήμερα, εδώ δεν πουλάει λάδι κανείς κάτω από 3 ευρώ το κιλό».

Παρακάτω, ο διευθυντής Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Τριφυλλίας ανέφερε: «Οι Κρητικοί φημίζονται για τις αντιδράσεις τους στις αγορές. Έχουν καλά αντανακλαστικά και καλό αισθητήριο. Δεν μπορώ να καταλάβω, λοιπόν, γιατί φέτος δεν υπάρχει η αντίδραση που υπήρχε άλλες χρονιές».

Καταλήγοντας, κάλεσε τους παραγωγούς της Κρήτης να μη βιάζονται να πουλήσουν. Αρκεί το λάδι να είναι αποθηκευμένο σωστά είτε στις δικές τους αποθήκες, είτε στις Ενώσεις, "κόβοντας" όμως σταδιακά μικρές ποσότητες. «Εγώ θα κάνω την εκτίμηση ότι μετά το Φεβρουάριο οι τιμές θα είναι αρκετά δυνατές. Δεν υπάρχει λάδι στην Ευρώπη. Συγκυρία είναι αυτή. Θα πρέπει να την αξιοποιήσουμε. Και δε λέω να πιάσουμε τιμές πάνω από 3,40. Αλλά τιμές κάτω από 3 ευρώ δε δικαιολογούνται».

Η Μεσσηνία οδηγεί την "κούρσα" τιμών: 3,96 ευρώ το λάδι

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Μπροστά στον ορατό κίνδυνο να υποβαθμιστεί το κρητικό ελαιόλαδο εξαιτίας των υψηλών θερμοκρασιών των τελευταίων ημερών και των προβλημάτων που δημιουργεί στις ελιές που στοιβάζονται στα τσουβάλια και δε γίνεται να αλεστούν αμέσως, οι ελαιουργοί της Κρήτης καλούν τους παραγωγούς να σταματήσουν για λίγες μέρες το λιομάζωμα.
Στο μεταξύ χθες, στην περιοχή της Μεσσηνίας, έμπορος έδωσε τιμή παραγωγού στα 3,96 ευρώ το κιλό στην οξύτητα των τριών γραμμών, κάτι που έρχεται να επιβεβαιώσει τις εκτιμήσεις ότι η πορεία των τιμών του προϊόντος φέτος ξεκίνησε ανοδικά και παραμένει προς τα πάνω!
Όπως λένε στη "Ν. Κρήτη", ήδη παρατηρούνται προβλήματα αύξησης της οξύτητας του λαδιού, από το "στραπάτσο" του ελαιόκαρπου στα τσουβάλια, κάτι που δε θα συμβαίνει από τη στιγμή που παγώσει ο καιρός, ακόμα και αν οι ελιές μένουν για μέρες αλεστές στους χώρους των ελαιουργείων.
«Μη μαζεύετε μέχρι να παγώσει ο καιρός. Είναι σε βάρος σας, σε βάρος του προϊόντος σας, αυτό που γίνεται σήμερα», λένε οι ελαιουργοί απευθύνοντας προς τους παραγωγούς το μήνυμα αυτό. Άλλωστε, επειδή στην Ιταλία και την Ισπανία παρατηρούνται και πάλι κόλπα για να πέσουν οι τιμές, θα είναι καλό για την Κρήτη να κάνει στάση πωλήσεων, για να προκαλέσει την ανάγκη των ξένων να αγοράσουν ελαιόλαδο και άρα να διατηρηθούν ή και να ανέβουν οι τιμές της αγοράς.

Όχι στα τσουβάλια

«Κάποτε μπορούσαν οι ελιές με κρύο και βροχή να αντέξουν και πέντε και έξι μέρες. Δεν παθαίνανε τίποτα. Δυο γραμμές μου το φέρνανε, γινόταν τρεις. Τώρα μπορεί οι ελιές να έρθουν και μέχρι να αλεστούν έχουν φτάσει ακόμα και το ενάμισι οξέο», λέει χαρακτηριστικά ελαιουργός από το Μαλεβίζι.
Σύμφωνα με τον ίδιο, «καλά θα κάνουν οι παραγωγοί να μειώσουν λίγο το μάζεμα. Ας αφήσουν την ελιά πάνω στο δέντρο. Δεν παθαίνει τίποτα η ελιά. Αλλά στοιβαγμένες μέσα σε τσουβάλια με τέτοιες θερμοκρασίες οι ελιές χαλάνε. Και η ποιότητά μας θα πάει περίπατο». Στο μεταξύ, με αυτές τις συνθήκες, έχουμε και την επανεμφάνιση του δάκου, όπως προσθέτει ο ελαιουργός. «Με αυτές τις θερμοκρασίες, ο δάκος ξαναγεννάει κανονικά», λέει χαρακτηριστικά.

Είναι ζημιά

«Μην πηγαίνουν τώρα που κάνει ζέστες να μαζεύουν τις ελιές τους. Δε χάλασε ο κόσμος να περιμένουν λίγες μέρες», καλεί τους παραγωγούς από την πλευρά του και ο γενικός διευθυντής της εταιρείας "Ρούσσος Α.Ε." Ζαχαρίας Χιωτάκης. «Δεν ωφελεί τώρα. Διότι το κάθε ελαιουργείο είναι στην "τσίτα". Και δουλεύει και σε πιο υψηλές στροφές, απ' ό,τι συνήθως. Ενώ τα τσουβάλια στοιβάζονται για μέρες γιατί η δυναμικότητα των ελαιουργείων δεν είναι τόσο μεγάλη για να μπορεί να αλέθει αυθημερόν τις ελιές. Και όταν η ελιά με τέτοια θερμοκρασία είναι στην αυλή και είναι και σε τσουβάλι, αυτό κάνει ζημιά στο λάδι. Διότι μπορεί να έχουμε συνηθίσει να μαζεύουμε τις ελιές και να τις βάζουμε στα τσουβάλια, αλλά αυτό δεν είναι σωστό. Στην Ιταλία δε θα δεις τσουβάλια στο λιομάζωμα. Έχουν τον ελαιόκαρπο σε πλαστικά κιβώτια. Στα τσουβάλια θα έπρεπε η αποθήκευση των ελιών να έχει απαγορευτεί εδώ και χρόνια».

Μαζεύουν "φουλ"

Την ίδια ώρα, λόγω της παρατεταμένης καλοκαιρίας και των καλών τιμών παραγωγού, έχουν μαζευτεί ήδη μεγάλες ποσότητες ελαιοκάρπου σε ολόκληρη την Κρήτη. Σύμφωνα με εκτιμήσεις που γίνονται, από τη φετινή συνολική παραγωγή, έχει ήδη μαζευτεί το 30% τουλάχιστον σε επίπεδο Κρήτης. Και αν συνεχιστεί η συγκομιδή του ελαιοκάρπου με αυτούς του ρυθμούς, η διαδικασία θα ολοκληρωθεί σύντομα, κάτι, όμως, που δε θα ήταν καλό για την ποιότητα του ελαιολάδου αλλά και για την πορεία των τιμών του. Ο ελαιουργός από το Μαλεβίζι λέει στην εφημερίδα μας: «Εγώ ήδη έχω συγκεντρώσει τουλάχιστον το 1/3 του λαδιού μίας καλής χρονιάς. Και είμαστε ακόμα στις αρχές του Δεκεμβρίου». Από την πλευρά του, ο Ζαχαρίας Χιωτάκης εξηγεί πως, «βλέποντας όλα τα ελαιουργεία να έχουν φρακάρει από τσουβάλια, νομίζεις ότι έχει φέτος πολύ μεγάλη βεντέμα. Όμως, δεν είναι έτσι. Διότι όλες τις μέρες τώρα ραβδίζουν».
Υπάρχει όμως και μια άλλη παράμετρος. Οι ελαιουργοί δηλώνουν ότι όταν θα φρακάρουν οι δεξαμενές τους με λάδι που ο παραγωγός τούς το παραδίδει προς φύλαξη, δηλαδή χωρίς να το τιμολογήσει περιμένοντας μια καλύτερη τιμή, θα αναγκαστούν το υπόλοιπο που θα παραλάβουν να το παραδώσουν προς φύλαξη στον έμπορο με τον οποίο συνεργάζονται. Και αν γίνει αυτό, κάποια στιγμή που ο έμπορος ξεμείνει από άλλο λάδι και χρειαστεί κάποια ποσότητα, θα το διαχειριστεί το λάδι τους.

Εκτιμήσεις παραγωγής: Θα φτάσουμε τους 110 χιλιάδες τόνους

Οι εκτιμήσεις που γίνονται από διάφορους φορείς για τη φετινή παραγωγή ελαιολάδου αναφέρουν πως στην Κρήτη θα φτάσουμε τους 100 με 110 χιλιάδες τόνους και σε 250 έως και 285 χιλιάδες τόνους στο σύνολο της Ελλάδας.
Όσον αφορά την υπόλοιπη Ελλάδα, η παραγωγή στην Πελοπόννησο εκτιμάται μεταξύ 90.000 και 100.000 τόνων, 40.000-50.000 τόνων για την κεντρική Ελλάδα και 20.000-25.000 τόνων για τα νησιά. Έτσι, η συνολική ελληνική παραγωγή θα ανέλθει ανάμεσα στους 250 και 285.000 τόνους.