Του Κώστα Γιαννιώτη
«Σύντροφε» Αλέξη,
Οι μέρες που πλησιάζουν -όπως η 25η Μαρτίου- μου ανακάτεψαν, κάπως περίεργα, τις σκέψεις και τα συναισθήματα.
Ενώ από παιδί, καθώς πλησίαζαν κάτι τέτοιες μέρες -κατά πώς με… «πότισαν», με διδαχές, οι δάσκαλοί μου για «κάποιους» Καραϊσκάκηδες, Κολοκοτρωναίους, Μποτσαραίους, Ανδρούτσους κ.α.- ένιωθα μια παράξενη ευφορία και υπερηφάνεια για την πατρίδα που γεννήθηκα!
