Λουκάς: Έπιασα πάτο, έφτασα να ζητιανεύω για τα ναρκωτικά

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μαρία Αντωνογιαννάκη 

Ο κόσμος των ναρκωτικών είναι σίγουρα σκληρός, επικίνδυνος, αλλά όχι ανίκητος. Ο λαός συνηθίζει να λέει πως, όσο εύκολα μπλέκεις, τόσο δύσκολα ξεμπλέκεις από δαύτον. Κι όμως, αν και η μάστιγα των ναρκωτικών συνεχίζει να εξαπλώνεται ολοένα και πιο πολύ καθημερινά, εγκλωβίζοντας στα σκοτεινά και άγρια μονοπάτια της ολοένα και πιο πολλά παιδιά, το παράδειγμα ότι για όποιον θέλει να ξεφύγει από τον ιστό τους δεν είναι πράγμα ακατόρθωτο δίνουν πρώην χρήστες που κατάφεραν να απεξαρτηθούν, ακόμα και αφού είχαν φτάσει πολύ κοντά στο θάνατο.

"Όχι σε όλα που κουρέλια κάνουν τα όνειρα μου"... Τα εξαρτημένα άτομα, χρειάζονται βοήθεια!

Εξαρτημένα άτομα, σέρνονται στα δικαστήρια, για κάτι μικροκλοπές που κάνουν προκειμένου να εξασφαλίσουν τη δόση τους, όπως μπορούμε όλοι να καταλάβουμε. Ανθρώπινες φιγούρες, σκελετωμένες, με μάτια θολά, αγριεμένο πρόσωπο, ύφος άλλοτε επιθετικό και άλλοτε λυπημένο, ανθρώπινα κουρέλια που ακροβατούν μεταξύ της ζωής και θανάτου...Και δεν χρειάζεται, τις περισσότερες φορές, να πούμε ποιος επικρατεί στο τέλος για τους ανθρώπους αυτούς, η ζωή δηλαδή, ή ο θάνατος...