Εκατόμβες ανθρώπινων ζωών. Εργάτες που δεν επιστρέφουν ποτέ από τη «μάχη» του μεροκάματου. Μια διαχρονική θυσία των παιδιών της εργατικής τάξης στον «Μολώχ» της παραγωγής. Τα εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα είναι ο βαρύς φόρος αίματος που πληρώνουν οι εργαζόμενοι της χώρας στο «σφαγείο» της καπιταλιστικής ανάπτυξης.
Σαν σήμερα, 5 Αυγούστου 1895, έφυγε από τη ζωή ο Φρίντριχ Ένγκελς, μια κορυφαία μορφή του εργατικού, επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Μαζί με τον Καρλ Μαρξ θεμελίωσαν τον επιστημονικό κομμουνισμό, έγραψαν κι έδρασαν για την κοινωνική απελευθέρωση του ανθρώπου από τα καπιταλιστικά δεσμά. Ο Ένγκελς και ο Μαρξ έδωσαν θεωρητική μάχη ενάντια στην ιδεαλιστική φιλοσοφία, τεκμηριώνοντας την υλιστική διαλεκτική. Ο Ένγκελς δεν ήταν μόνο μια από τις σημαντικότερες μορφές του πνεύματος, ήταν κι επαναστάτης στην πράξη, αφού πήρε μέρος σε πολλές επαναστατικές εξεγέρσεις, όπως στη Γερμανία και στη Γαλλία.
«Δεν είναι η συνείδηση των ανθρώπων που καθορίζει το είναι τους, μα αντίθετα το κοινωνικό είναι τους καθορίζει τη συνείδησή τους. Σε μια ορισμένη βαθμίδα της εξέλιξής τους, οι υλικές παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας έρχονται σε αντίφαση με τις υπάρχουσες παραγωγικές σχέσεις ή – πράγμα που αποτελεί μονάχα τη νομική γι’ αυτό έκφραση – με τις σχέσεις ιδιοκτησίας, μέσα στις οποίες έχουν κινηθεί ως τώρα. Από τις μορφές ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων οι σχέσεις αυτές μεταβάλλονται σε δεσμά τους. Τότε έρχεται μια εποχή κοινωνικής επανάστασης».
Με αφορμή τη συμπλήρωση 133 χρόνων από τον θάνατο του Καρλ Μαρξ, χθες, δημοσιεύουμε την παρέμβαση του δημοσιογράφου, Νίκου Μπογιόπουλου, στην εκπομπή Zona Rosa, στην ΕΡΤ 3. Η εκπομπή είχε παρουσιάσει ένα μικρό αφιέρωμα, για τα 196 χρόνια από τη γέννηση του Καρλ Μαρξ και είχε προβληθεί τον Μάιο του 2014.Στην παρουσίαση της εκπομπής, ο Σταύρος Πανούσης και ο Χρήστος Αβραμίδης. Ο Καρλ Μαρξ γεννήθηκε 5 Μαΐου του 1818 και πέθανε 14 Μαρτίου του 1883.
Σαν σήμερα, 14 Μαρτίου του 1883, έφυγε από τη ζωή ο Καρλ Μαρξ, θεμελιωτής του επιστημονικού κομμουνισμού, που αποκάλυψε τους νόμους της κοινωνικής εξέλιξης κι έδειξε το δρόμο για την κομμουνιστική απελευθέρωση του κόσμου. Ο Καρλ Μαρξ είναι εδώ. Ο Μαρξ που έγραψε, επιστημονικά, ότι απ’ το «βασίλειο της αναγκαιότητας» θα περάσουμε στο «βασίλειο της ελευθερίας». Στο μεγάλο έργο του Κ. Μαρξ, Το Κεφάλαιο, υπάρχει ένα απόσπασμα που «συμπυκνώνει», αυτή τη «διαδρομή»:
«… Το βασίλειο της ελευθερίας αρχίζει στην πραγματικότητα εκεί που παύει η εργασία να υπαγορεύεται από ανάγκη και από εξωτερική σκοπιμότητα. Βρίσκεται, επομένως, από αυτή τη φύση του πράγματος πέρα από τη σφαίρα της καθεαυτό υλικής παραγωγής. Όπως ο πρωτόγονος άνθρωπος οφείλει να παλεύει με τη φύση για να ικανοποιεί τις ανάγκες του, για να συντηρεί και να αναπαράγει τη ζωή του, το ίδιο οφείλει να κάνει και ο πολιτισμένος άνθρωπος και οφείλει να το κάνει αυτό σε όλες τις κοινωνικές μορφές και στις συνθήκες οποιουδήποτε τρόπου παραγωγής. Με την ανάπτυξή του διευρύνεται το βασίλειο αυτό της φυσικής αναγκαιότητας, γιατί μεγαλώνουν οι ανάγκες του. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: http://www.imerodromos.gr/karl-marx/
Ενα μικρό βίντεο, ενός λεπτού και πέντε δευτερολέπτων, για τη δήλωση του υπουργού Εργασίας, Γιώργου Κατρούγκαλου. Η δήλωση είναι γνωστή: «Κι εγώ προσωπικά κομμουνιστής είμαι»! Μάλιστα. Να υπενθυμίσουμε ότι ο κύριος Γιώργος Κατρούγκαλος είναι υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, της κυβέρνησης που έφερε και εφαρμόζει το τρίτο μνημόνιο, της κυβέρνησης που έφερε το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο για να ….βοηθηθούν οι πρόσφυγες. Ας μείνουμε μόνο σε αυτά τα κατορθώματα της κυβέρνησης του Γιώργου Κατρούγκαλου.
Φανταζόμαστε πως ο υπουργός Εργασίας θα έχει ασχοληθεί με τα κείμενα του Καρλ Μαρξ, αφού δηλώνει κομμουνιστής. Ίσως να γνωρίζει κι ένα μικρό απόσπασμα από τον πρόλογο της «Κριτικής της Πολιτικής Οικονομίας». Αδιάβαστος δεν είναι. Εκεί, λοιπόν, ο Μαρξ εξετάζει πότε «έρχεται μια εποχή κοινωνικής επανάστασης». Εξηγεί πως «με την αλλαγή της οικονομικής βάσης ανατρέπεται , αργότερα ή γρηγορότερα, ολόκληρο το τεράστιο εποικοδόμημα». Για να εξηγήσει μια πλευρά του θέματος που αναλύει δίνει ένα παράδειγμα. «Όσο λιγότερο μπορούμε να κρίνουμε ένα άτομο από τη γνώμη που έχει το ίδιο για τον εαυτό του, άλλο τόσο μπορούμε να κρίνουμε μια τέτοια εποχή ανατροπής από τη συνείδηση της, μάλλον πρέπει να εξηγήσουμε τη συνείδηση αυτή απ’ τις αντιφάσεις της υλικής ζωής, απ’ τη σύγκρουση που υπάρχει ανάμεσα στις κοινωνικές παραγωγικές δυνάμεις και στις παραγωγικές σχέσεις»…
Κύριε Κατρούγκαλε, εάν δεν σας κάνει ο Μαρξ υπάρχει και ο Λουίτζι Πιραντέλο: «Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε»!