Βρόμικοι τοίχοι γεμάτοι με συνθήματα
που έγραφαν οι ανάρχες κάθε βράδυ
"Είσαι ελεύθερος όταν δεν έχεις τίποτα
και στου βυθού σου ταξιδεύεις το σκοτάδι"
Έτσι μεγάλωσα στης πόλης τα ροκάδικα
με τους καπνούς και τα μπουκάλια τα σπασμένα
για να ξεχνάω τον νταλκά μου τα μεσάνυχτα
αναζητούσα την ελπίδα σε ένα ψέμα.
