Σωκράτη, από πού να το πιάσω;

 

Στέλιος Ελληνιάδης

Νομίζω ότι όλα ξεκινούν από μια παρεξήγηση, Σωκράτη. Παρεξηγήσαμε αυτούς με τους οποίους πήγαμε να κάνουμε την επανάσταση, όχι τη μεγάλη, του σοσιαλισμού, τη μικρή, την αντιμνημονιακή. Τους θεωρήσαμε δικούς μας, ομοϊδεάτες. Όχι πως δεν έβαλαν κι αυτοί το χεράκι τους, να το παίξουν δικοί μας, αλλά αυτοί κάνανε τη δουλειά τους. Αλλά εμείς; Οι έμπειροι, οι έξυπνοι, οι μαρξιστές-λενινιστές; Πώς την πατήσαμε; Πώς μαγευτήκαμε; Δεν ήταν και λίγο αυτό που συνέβαινε, μια πελώρια στροφή του κόσμου προς την Αριστερά, αλλά ακόμα κι αν βλέπεις το απέναντι κάστρο έτοιμο να αλωθεί, ορμάς ποτέ, εάν είσαι σοβαρός και προσεκτικός, έτσι, γιούργια στα κουλούρια; Δεν φυλάς τα νώτα σου; Δεν κοιτάς τους άλλους δίπλα σου; Τι καπνό φουμάρουνε; Κι όταν μάλιστα, όπως γράφεις κι εσύ εύστοχα στα γραπτά σου, έχεις ένα σωρό ενδείξεις και αποδείξεις ότι είναι αλλού και το πάνε αλλού;